Herkesleşme
Tunç İlkmanYazar:
Tunç İlkman
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 32 dk.
Sayfa Sayısı:
160
Basım Tarihi:
2016
Yayınevi:
Destek Yayınları
ISBN:
9786053111863
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi
Hayatını Fransizca çeviri yaparak kazanan Ömer, arkadaşı Harun'a bir gün: "Ben hayatımı sonlandırmak istiyorum, sen de bana yardim edeceksin"der. Oldukça şaşıran Harun'un ise bunun için bir şartı vardır. 1 aylık bir süre! Bu sürede Ömer'le yapmak istediklerini yapacaklar ve bir ayın sonunda intihar etmesine yardım edecektir.
Aslında herkesin kitapla ilgili bahsettiği 'surpriz son'a fazla odaklanmıştım ama sonunun ipuçlarını Ömer aralıklarla veriyordu. O yuzden sonuna çok şaşirmadım. Şaşırdığım nokta, -yazarın yapmak istediğiydi bence- bizi de suçuna dahil etmesi. O bölümler çok etkileyiciydi. Kitabın ismine yaraşır sözlerle bitirmişti cümlelerini... Beklediğimizi yapmadı; 'herkesleşme'di bir bakıma.
Evet, kitap sonu hüzünlü biten bir aşk hikayesini anlatıyordu ancak bu aşkın içinde acı da dibine kadar vardı.
Ömer'in Harun'a restoranda ter döktürdügü bölümlerde çok eglendim. Gerçekten haketmişti ama sonunda yaşadığını bence asla haketmedi. Özetle Ömer bir dünya kurdu ve bu dünyaya bizi de dahil etti. Suçlu sadece Ömer değildi...
.
Kitabı okuyalı bir kaç gün oldu ve gerçekten beklentimi fazlasıyla karşıladı. Yazarın anlatım dili çok hoş ve samimi. Kitaptaki karakterin herkesleşmeme çabası ve kitaba renk katan aşkı zeyneb de ayrı bir güzeldi :) kitabın sonunda yazarın resmen okurlayla alay eder gibi konuşması da ayrı bi güzeldi
Hediye edilen kitapları ayrı bir seviyorum ben yahu:) Sevilmeyecek gibi değil ki. Kelimelerle dans etmiş resmen yazar. Öyle uzun cümleler kurmuş ki bazen, dönüp tekrar okuyorsunuz, tam anlamıyla özümsemek için. Derin anlamları da aralara serpiştirmiş ki kitap ne çok ağır olmuş, ne de çok hafif.
Sıradan gibi gelebilir ilk başta. Ömer adında bir çocuk Zeyneb diye bir kıza aşık olur. Zeyneb'deki "b" harfine özellikle vurgu yapıyor yalnız. Biraz da kuruntulu bir karakter ortaya koymuş yazar. Böyle olunca da bazı psikolojik tahlillere de değinmiş açıkçası. Babasını kaybetmesi ve bu dönemde Zeyneb'le ayrı olmaları onu daha da çıkmaza sokuyor. Bir intihar düşüncesidir ki, hayatının odak noktası oluyor. Kırılma noktası tam da burası. Sonrasında gelişen olaylar bu düşünce temelli yerleştirilmiş. Yaşamla ölüm arasındaki gel gitler, bizim de çokça karşılaştığımız durumların yazıya dökülmüş hâli gibi gelecek size.
Sonunu görünce ağzınız biraz açık kalıyor. Ömer'in aslında nasılda soğuk kanlı bir katil olduğunu, ölmek değil de aslında yaşama sıkı sıkı tutunmak dışında gayesinin olmadığını anlıyorsunuz.
Akıcı bir kitap. Kitaplığınızda başrol olamaz belki ama figüranlık kadar da hatırı olacak türden.
Bana hediye edilmiş bir kitaptı bilirsiniz hediye olan kitaplar daha bir tutku ile okunur. Açıkçası kitap kapağı aşırı dikkatimi çekmişti gerek kitabın arkasındaki yazıyla çok romantik bir kitap okuyacağımı düşünmüştüm. Kitabın sonunda neye uğradığımı şaşırdım. Açıkçası yazarın, biz okuyucu ile alay etmesine de çok kızdım. Tekdüze düşüncelerimizin, yaşamımızın aksine psikolojimiz ile oynayan farklı bir kitap. Farklı bir şeyler okumak istiyorsanız tavsiye edebilirim Tabii kitabın sonunda ''Ben daha demin ne okudum ya'' diye bir sinir yüklenmesi yaşayacağınızı da belirtmek isterim.
Herkesleşmeİnceleme
Merhabalar :) Herhangi bir inceleme yapmadan geçirdiğim büyük bir zaman diliminin ardından, incelemesini yazmam farz niteliğine gelen bir eserle karşınızdayım. Eseri çok sevenler ve hiç sevmeyenler olmuş, ben ise ikisinin de ortasındayım. Fakat öncelikle yazarı tebrik ederim, eğer gerçekliği olmadan ortaya koyduğu bir eser ise hayal gücü takdire şayandır. Neyse gelelim hikâyeye; Eser babasının kaybı ardından büyük bir buhrana giren baş karakterin, sevgilisinin de hayatından çıkması ile tamamen çökmesini ve hayatını sonlandırma dileğini konu alıyor. Baş karakterimiz (Ömer Önayaz) intihar etmek için pekte yakın olmadığı, sadece kendi menfaatleri umurunda olan arkadaşı Harun'dan yardım istemesi ile başlıyor. Ve Harun'un önerisi ile ölmeden önce yapmak istediklerini gerçekleştiriyor. Kitabın asıl konusu bu şekilde, daha fazla ayrıntı verirsem spoiler'a gireceğini düşünüyorum. Sonu ise hayatınız boyunca unutamayacağınız türden, gerilimi son sayfalarda fazlası ile yaşıyorsunuz. Aslında hikaye boyunca Ömer karakterinin pasif bir kişiliğe bile sahip olduğunu düşünebilirsiniz ama aksi olduğunu size kanıtlayacağına emin olun. Fazlası ile zeki, soğukkanlı ve psikolojisi epey bozuk bir karakter. Asıl ürkütücü olan ise ömrümüz boyunca belki de bu tür insanlara birden fazla kez denk gelmiş olma gerçeğimiz. Kısacası benim fikirlerim bu şekilde. Yalnız bir sonuca değinmek istiyorum, kitap boyunca karakterin "herkesleşmeme" çabası sonucunda herkesleşmiş olduğu gösteriliyor fakat bence kitap boyunca karakter gayet herkesleşmiş, sıradan bir karakter ama sonunda ise olağan dışına çıkıyor. Nedense ben buna takıldım, bilemiyorum belki de kitap boyunca en gereksiz olan şey dikkatimi çekmiştir. Kısacası benim yorumum bu şekilde idi, okumanızı tavsiye ederim.
Akıcı bir şekilde yazılan,insan psikolojisinin bazı yanlarını detaylarıyla,olay anlarını yaşatırcasına işlenmiş güzel bir eser.Sürprizlerle dolu kitapları seviyorsanız,size çok güzel sürprizler sunacak.Tavsiye ederim.
Hikayenin enteresan başlayıp enterasan bittiği aşikar lakin öyle aman aman da etkileyici bir kitap olduğunu söyleyemem. Okuyucuyu ters köşe yapmak için yazılan zorlama bir kitap gibi geldi bana fakat zerrece etkilenmedim. Değişik bir şeyler okuma niyetiyle almıştım elime akıcı da bir üslubu vardı çabuk bitti. Kitabı okurken anlatıcının okuyucuya "Sevgili dostlarım" diye hitap etmesi ise bana oldukça samimiyetsiz geldi. Ezcümle okumasanız da olur. Çok da şaapmayın..
Tunç ilkman dendiģinde herkesin ortak paydada buluştuğu bir şey var ki, o da kaligrafiyle saman kağıtlarına dökülmüş cümleler... Her birimiz aklından geçenlerin yanına bir sayfa Bir Gün Beni Ağlayacaksın ya da Aşık Ölüyorum koyup resmetmedik mi? İlkman ücüncü kitabıyla okurlarını şaşırtıyor. Onun kaleminden okuyacağımız ilk uzun soluklu hikaye böylece raflardaki yerini almış oluyor.
Itiraf etmeliyim ki, ben her yeni kitaba önyargı ile yaklaşırım. Bazı kitapların o an ihtiyacıma göre elime denk gelmesinin dışında kalan sürpriz kitapların çoğunda bu böyle olur. Herkesleşme de arka kapağını okuduktan sonra içinde sadece aşk hikayesi bulacağım düşüncesiyle okumaya başladığım bir kitaptı. Ön yargımın kırılması ise sanırım sadece bir beş dakika almıştır. Hayatına son verme kararı almış bir adamın neler yapabileceğini okuyoruz Herlesleşme'de. Bir insanın kaybedeceği bir şey kalmadığında içindeki iyi taraf öyle mi kalır, yoksa gözü hiçbir şeyi görmez mi olur? Bir erkek çocugu her zaman babasına mı benzemek ister, yoksa hicbir zaman babası gibi olmak istemez mi? Peki ya içinde yabancılaştığımız ilişkilerde suç hep karşı tarafta mıdır, yoksa bunun ortaya çıkmasını sağlayan insanın kendisi midir? Tunç İlkman, romanında tüm bu ikilemlerin üzerinde ustaca bir kurgu yürütüyor.
Aşk hikayelerini çok sevdiğimizden değil, hayatına son verme kararı alan herkesin yapacağı gibi içinde kalan aşkı affedip özgürleşme düşüncesiyle, bir erkeğin nasıl aşık olabilecegini okuyoruz aşkın anlatıldığı bölümlerde, ki bir erkek bu kadar güzel aşık olabilir mi dedirtiyor insana.
Kitap, dil ve anlatım bakımından oldukça tatmin edici. Öyle ki 160 sayfalık bir kitap olmasına rağmen sanki en az 30p sayfalık bir eser okumuşsunuz gibi haz veriyor. Kitabın sonunda okurunu bir hayli şaşırtıyor İlkman. Önce
Nasıl bir sondu aman Rabbim şoklardayım :D hiç böyle bir son beklenebilir miydi ? Katiyyeeeeeennnnn ! Kitabı okurken her duyguyu bir parça , bir parça yaşıyorsunuz . Sevdiklerimize , hatta en yakınlarımıza bile güvenmememiz gerektiğini gösteren , ince mesajli mükemmel bir kitap . Acımasız insanlar , acımasız hayatta bizi ' herkesleştiriyor muydu ? ' evet , herkeslesiyorduk . fazlasıyla
Genel olarak beğendim tavsiye ederim. Olaylar akış dil atarım sırası ve tekniği acaba şimdi ne olacak diyerek sarıyor sizi. Ama nasıl başladı nasıl bitti. Hoştu
Yazar Hakkında
Tunç İlkmanYazar · 5 kitap
Mimarlık okudum ama mesleğim beni mutlu etmediği için yapmıyorum. Reklamcılıktan, işletmeciliğe bir çok disiplinde yer aldım ama hiçbiri uzun soluklu
olmadı.
