Sdt
@Sdt21_
Puan vermedi·128 syf.··
Beğendi
·2020 15. kitabı
·25 saatte okudu
·Okunma: 27 Mayıs 2020 03:12
İki zıt karakter... Biri çok zeki çelimsiz, diğeri ise aşırı aptal fakat çalışkan bir o kadar da iri. İki karakteri de bir arada tutan ortak hayalleri ve tertemiz yürekleri... Sırtlarında yataklarıyla çiftlik çiftlik gezip çalışan iki mevsimlik işçi ve yürek ısıtan hayalleri. Kitap bittikten sonra insanın içini hem hüzün kaplıyor hem de tarifi imkansız huzur. Tadı damağınızda kalıyor.
Reklam
Puan vermedi·72 syf.··
Beğendi
·2020 14. kitabı
·2 saatte okudu
·Okunma: 25 Mayıs 2020 03:14
İnsan ruhu en çok da hiçlik karşısında ezilirmiş diyor Stefan Zweig...
Nazi döneminde ailesinin ve kendisinin yürütmüş olduğu işler yüzünden Gestapo tarafından tutuklanıp, yolunacak kaz gibi görülmesinden ötürü farklı bir işkence yöntemine tabii tutulan Dr B. ; işkencelerin en ağırı olabilecek “hiçlikle” sınanmaya çalışılmaktadır. Sade bir odaya kapatılıp zaman girdabında kaybolup durmaktadır, taa ki tesadüfi bir kitabı alıkoyana dek.
Siyah olan ben, beyaz olan ben...
64 karenin içinde verilen bir savaş ve bu savaşın zihnini getirdiği durum...
1948 yıllarında yazılmış olan ve okudukça günümüzden örnekler bulup anlamlandırabileceğiniz distopik, harikulade bir eser. Her şeyin tamamen devlet denetiminde olduğu, insanların kendilerine ait düşüncelerinin ve isteklerinin olmayacağı, her an her yerde tele ekran denilen cihazlarla toplum korku psikolojisi içerisine itilip hareketsiz ve bağımlı kılınmaya çalışıldığı bir karşı ütopyadan bahsedilmektedir. Bellekten yoksun bırakılmış her türlü muhalefet zincirinin ortadan kaldırıldığı bir dünya düşünün! Totaliter, baskıcı rejimlere yapılan yergidir... Keyifle okuyacağınızdan şüpheniz olmasın.
Puan vermedi·375 syf.··
Beğendi
·2020 12. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 16 Mayıs 2020 01:54
İnsanı derinden etkileyen ve yer yer tüylerini diken diken edip hüzünlendiren bir kitaptı. Dostluğun, sadakatin ne olduğunu ; cehaletin insanları ne hale düşürdüğünü okudukça anlayacak ve üzülmekten geri durmayacaksınız. Daha önce bir kitaptan bu kadar etkilendiğimi hatırlamıyorum. Kısaca değinecek olursak:
Aynı evde yaşayan iki çocuktu; Hasan ve Emir... Emir evin ağası, beyoğlu; Hasan ise yetim, sakat babasıyla müştemilatta
kalan hizmetçi. Hasan koşulsuz bir bağ ile Emir’e bağlı, sadık bir dost; Emir ise sadece boş zamanlarında vakit öldürmek için Hasan’ı kullanan bir yabancı...
Hasan’ın fedakârlıklarıyla dolu yaşamı karşısında Emir’in korkaklığı ve sadakatsizliğinden dolayı yaşanan üzücü bir olay ile Emir, yaşamı boyunca vicdan azabı duyacaktır. Bu vicdan azabı her defasından Hasan’ı düşünmesine sebep olacaktır.
Afganistan’ın Rus işgalinden sonra babasıyla Amerika’ya göç edecek fakat vicdanı Emir’i hiçbir yerde rahat bırakmayacaktır. Spoiler vermemek adına burada kesiyorum. İyi okumalar diliyorum...
Kitap birçok romanın harmanlanmış biçimini gözler önüne seriyor. Ömer Hayyamın ağzından anlatılan akıcı ve mükemmel olay örgüleri... Görkemli Selçuklu Devletine değinmesi Nizamülmülk’ü anlatması, Hasan Sabbahla olan ilişkileri... Bir başka kısımda Rubaiyat gölgesinde anlatılan bambaşka bir öykü ile devam ediyor. İran’ın demokrasi serüvenine kadar geniş, kapsamlı tarihin gölgesinde yaşanan serüvenleri yaşar gibi ortak oluyorsunuz. Kitap bittikten sonra Ömer Hayyam, Nizamülmülk ve Hasan Sabbah üçlüsünün hayatlarını araştırmama ihtimaliniz kalmıyor. Tabii ki bilmiyor iseniz... Anlatılacak, değinilecek o kadar çok şey var ki spoiler vermek istemiyorum. Okumalısınız!!!
Reklam