Sebahat D.
@Sebahatname
Altı çizilmeye değer cümleler biriktiriyorum..
Lisans
Trabzon
79 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Hayatım boyunca okuduğum en iyi, en çarpıcı kitaplardan oldu Algernon’a Çiçekler! Algernon bir kobay faresidir. Onun üzerinde ulaşılan başarıyı yakalamak için ilk insan kobay olarakta Charlie’yi kullanırlar. IQ seviyesini yükseltmek için yapılan bu çalışmalar sırasında Charlie’yi Algernon ile yarıştırırlar. Ancak zamanla Algernonda ki gerilemenin nedenini bir türlü bulamaz bilim adamları. Charlie o kadar iyi bir gelişme göstermiştir ki aranan sorunun cevabını kendisi bulur. Ulaştığı cevap ise aynı sonun onu da beklediğini göstermektedir maalesef. Gelişmeye ve öğrenmeye çok hevesli olan Charlienin yaşadığı, geçtiği süreçleri okurken hayata sizde onun penceresinden bakıyor ve onun gibi hissediyor olacaksınız. Her ayrıntısı ile çok gerçek ve samimi bir hikaye. Kitap bittiğinde göz yaşlarınıza hakim olamayacaksınız…
Daha ilk sayfasında anlamıştım ne kadar okunası bir kitap olduğunu. Olaya dahil olmak için çok fazla beklemeniz gerekmeyecek aksine nereye varacak bu işin sonu acaba diye meraklanmaya başlayacaksınız. Dillere destan bir sevdanın tam da vuslat gününde nasıl yitip gittiğini ve ardından devreye giren törelerin ağırlığı altında ezilen Delal’in hikayesi bu. Delal düğün gününde nişanlısı Şiyarı kaybeder ve töreler gereği kayınbiraderi ile evlenmek zorundadır. Çok cesur bir kızdır ve bu töreye boyun eğmek ona ölümden de beterdir. Gelin geldiği evin eski marabası olan iyi yürekli Mamonun teklifini kabul eder ve tüm ailesini, köyünü, sevdiğini ve yaşadığı hayatı ardında bırakarak hiç bilmediği tanımadığı insan ile birlikte onun bacağı yaralı oğluna eş olmayı seçer bir daha hiç geri dönmemecesine.. Küçük acılar konuşur ama büyük acılar dilsizdir diyor yazar. Bazen biz anlayamasakta insanların kaderleri birbirlerine bağlıdır. Delalin bu aileye gelmesi Ile de olaylar silsilesi çok önceden yaşanmış başka bir hikayeye bağlanacak. Ve en nihayetinde şunu anlıyor insan; umudu her daim canlı tutmalı içinde. Bir kalpte yer bulmaktı mühim olan, başka birinin yerini almak değil…
An itibarı ile bitirmiş bulunuyorum kitabımı…
Kullanılan fazlaca betimlemelerden dolayı olayların akışına kapılıncaya kadar okumakta zorlandığımı söylemeliyim. Hikayenin içine girdikten sonra artık soluk almadan devam etmek, neler olduğunu öğrenmek ve hatta mutlu bir son görebilmek için sabırsızlanıyor insan. Gökyüzünün parıldadığı Mai bir gecede nice hevesler ve güzel hayaller ile başlayan bir serüvenin simsiyah bir geceye vardığı zamanlara tanıklık ettim kitabı okurken. Çokça hayatın içinden acılar, fazlaca insani hayaller ve hevesler ile dolu anlar, ve sonrası hüsran olan bir hayat…En can dostu ile bile artık paylaşacak bir şeyi kalmıyor bazen insanın. Kalpler bir olsa da, yollar ayrı olunca kalmıyor söylenecek söz,edilecek kelam.
Ahmet Cemil ve Hüseyin Nazmi de iki yakın dost, iki ayrı yolun yolcusu…
Ahmet Cemil’in hikayesi sizi biraz üzecek olsa bile mutlaka okunmaya değer.
Hey cesur yeni dünya ! Kitapta ki karakterimiz John sık sık böyle sesleniyor adına uygarlık dedikleri ve yabancısı olduğu sisteme. Bir sistem düşünün ki her şeye sizin adınıza karar verilmiş. Ne düşünüp neyi düşünmemeniz gerektiği, hangi sosyal sınıfa mensup olacağınızı ve tabi gerekliliklerini, çocuk sahibi olup olamayacağınızı ve hatta yüzünüzün şeklini bile! Artık hiç üzülmeyeceksiniz ve her an istediğiniz yerde olabileceksiniz size verilen somayla…Herkes herkes için var olacak ve bilmeniz gerekenler size uykunuzda siz farkına bile varmadan öğretilecek. Bakıldığında her ne kadar cazip gelse de uygar bir annenin çocuğu olarak hiçte uygar olmayan bir şekilde büyüyen kahramanımız bu sistemi bir türlü içine sindiremez. Devamlı sorgular ve anlamaya çalışır. Kitabı okurken aslında çok benzer şeyleri günümüzde de yaşadığımızı düşündüm. Örneğin; tek tip suratlar, aile bağlarının neredeyse yok oluşu, kimin kiminle ne olduğunu anlayamayışımız gibi. Ama en önemlisi de bize düşünmeyi, akıl etmeyi, sorgulamayı unutturacak kadar boşluğa düşüşümüz; robotlar gibi öyle duygusuz, öyle samimiyetsiz yaşayıp gidiyoruz. John bunun farkına varır ve herkesi bu durumdan kurtarmak için çabalar, nafile çabalar bunlar.. Sonunda durumu kabullenip inzivaya çekilir, elini eteğini çeker bu uygar insanlardan ama uygar insanlar onun peşini bırakmaya niyetli değildir hiç! Bir vahşi olarak gördükleri John onlar için merak konusudur çünkü. Onun yaşadığı duygu karmaşası ve anlamlandırma çabasını okurken kendinize ben hayattan ne istiyorum sorusunu soracaksınız…
Damdan düşen psikolog, çok uzun yıllar ve bir o kadar da uzun yolları kapsayan bir kitap. Amerika - Türkiye arasında geçen bir hayat. Kitabı okurken sevgili Doğan Cüceloğlu ile sohbet etme ve onu birebir yakından tanıma imkanınız oluyor. Yapılan bu sohbetler süresince, onun ne kadar samimi ve açık yürekli bir insan olduğunu gördüm. Kendini görmemizi istediği gibi değil, olduğu gibi anlatmış. Hayat hikayesini okurken ufkunuz açılacak ve kültürler arası farklılıkları daha iyi ve doğru bir şekilde analiz edebileceksiniz. Kitapta, yeri geldi Amerika’da çok başarılı bir psikolog gördüm karşımda, yeri geldi evinin tek reisi olmak isteyen, erkeklik gururu ağır basan ve bunu ifade etmekten kaçınmayan çok samimi ve açık yürekli bir insan.. Onun amacı psikolojiyi insanlara onların anlayacağı dilde anlatmak olmuştu, bu nedenle hayatını “Damdan düşenin halini damdan düşer anlar” deyimi ile özdeşleştirerek bizlere sunuyor. Demem o ki; keyifle okuyup fazlasıyla istifade edebileceğiniz bir söyleşiydi bu kitap. Okuyun, okutun. Sevgili Doğan Cüceloğluna rahmetle…
