Noktayla olan başlıyordu. Olan bir anda olup biten değildi. Özüyle, içiyle, iç denilen ne ise o olan şeyle ilişkisini ancak noktayla kurabildiğine göre demek ki var oluyordu.
...var olmanın temel koşulu olan ölümle yaşama geçeceğim anda "hiç" yazmak üzere geldiğimi anlayacağım. Öyleyse yaşamım hiç yazmakla geçmeliydi. Sadece hiç yazmalıydım. Yazdıklarım, yaşadıklarım bu üç harfin içindeydi. Bunu yola çıktığımda anlamalıydım.