Şeb_i yelda
@Sebi_yelda
Şeb-i yeldâyı müneccimle muvakkit ne bilir
Mübtelâ-ı gâma sor kim geceler kaç saat?
《Sâbit》
1990
364 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
"Su testisi su yolunda kırılır"ın hikayesiydi Tirende Bir Keman.
Çalgılı, sazlı-sözlü, demlenmeli bir ambiyansı okumak nâhoş, buruk bir tat bıraktı bende.
Derûni bir hissiyatla yazılıp bestelenen, içinde ince mânalar barındıran dizelerin mûsikinin ruhuna uymayan meyhane masalarına meze yapılması ne kadar acı...
"Kimseye etmem şikayet
Ağlarım ben halime"
İçimde bir sızı hissederim mesela İhsan Raif Hanım'ın yazdığı bu dizeleri dinlediğimde. Muhtemelen kendisi de istemezdi acı ve çaresizlikle gönül imbiğinden dökülen dizelerin böyle ortamlarda servis edilmesine.
Testi her zaman su yolunda kırılmaz elbette. Ama kırılmasa da birçok kırılmışlıklara şahitlik eder.
Siddhartha
"...size düşünecek olanın düşüneceği kadar ömür vermedik mi?!.."
İnsanın hayat yolculuğundaki arayışı fıtrîdir. Arayışın kendisi yoldur aslında. Düşünce, o yolu aydınlatan rehberdir. Doğru düşünce kalbe istikamet verir. Kalp de aradığını bulmak için bir yol çizer kendine.
Siddhartha'nın arayış hikayesi bir nehrin etrafında geçer. Siddhartha nehirden karşıya geçer, üzerinde kayıkla yolculuk yapar. Nehrin söylediklerini dinler.
Ama nehre hiç düşmez!
Ya düşseydi!...
Nehirle kurduğu bağ muhtemelen bambaşka bir boyutta olurdu!..
***
Hazzın doyum noktası son sınıra ulaştığında ruhun da açlık sınırı son noktasına gelmiş demektir. Her şey zıddıyla kâimdir. Siddhartha bu gelgitlerle benliğinden sıyrılma yollarını arar.
Yol ayrımları benlikten sıyrılmanın en önemli adımlarındandır.
Siddhartha'nın ilk yol ayrımı ise yol arkadaşı Govinda iledir.
Siddhartha yol arkadaşıyla yolları ayrıldığında dostunun elinden alındığını bununla birlikte kendisinin yine kendine bağışlandığını düşünür...
Yukarıya aldığım ayet Fâtır sûresinin 37. ayeti.
Allah, düşünecek olanın düşüneceği kadar ömür ve fırsat verir herkese. İnsan bu fırsatı ya değerlendirir ya da zevk ve heveslerinin peşinden gider.
Her yolculuk inişli çıkışlıdır.
Siddhartha'nın yolculuğu da öyleydi...
Bu yolculukta Siddhartha'nın ulaştığı, kendi hakikati miydi, yoksa gerçek hakikat mi?..
Açlık okumak isteyen önce 'Gazze'deki Açlık'ı okusun.
...
Tek cümlelik bir inceleme yaptım kitaba ancak 150 karakteri doldurmam gerekiyormuş kaydedilmesi için.
Bu kısa açıklamayla doldurdum sanıyorum.
Kuğunun Son Şarkısı'nı okumaya başlamam Konya'dan döndükten sonra İstanbul'a gitmeden öncesine denk geldi.
Şeyh Galib Hüsn ü Aşk'ı altı ayda yazdıktan sonra ailesine haber vermeden Konya'ya Mevlâna Dergahı'na gider. Bu arada Hüsn ü Âşk'ı yazmadan önce Mesnevi'yi on defa, yazdıktan sonra da on birinci defa hatmeder.
Babasının geri dönmesini istemesi üzerine yazdığı mektuplardan birine verdiği cevapta şâhane bir cümle geçer:
"...şimdiye kadar geçirdiğim hallerin kâffesine fâik bir tecellî-i garîb oldu; beni oradan aldılar. Daha doğrusu beni benden aldılar."
Ancak daha sonra Konya Çelebisi'nin ikazı ve ailesinin ısrarı neticesinde İstanbul'a dönüp çilesini Yenikapı Mevlevîhanesi'nde tamamlayacak ve sonra da Galata Mevlevîhanesi'nin postnişini olacaktır.
Şeyh Galib genç yaşında 1799'da vefat ettiğinde 42 yaşındadır. Günümüzde Divan Edebiyatı Müzesi olan Galata Mevlevîhanesinde medfundur.
"Kuğu'nun Son Şarkısı" Şeyh Gâlib biyografisi ancak Şeyh Gâlib ile fiziken ve ruhen temas eden her şeye yer vermiş Beşir Ayvazoğlu hoca.
İstanbul yangınları, kuğu metaforu, Mustafa Rakım Efendi, Halet Efendi, Üçüncü Selim, İsmail Dede ve birçok isim.
Bunlardan bir tanesi de Tanpınar'ın Huzur'u...
Kitabı kütüphaneye bıraktıktan sonra Tanpınar'ın "Huzur"unu almaya karar verdim. Ancak her gidişimde aynı yerinde duran Huzur bu sefer yoktu.
Nasip, benim karar verdiğim şeyde değil, O'nun bana takdir ettiğindeydi.
Nasibime 
Perde ve Mânâ düştü...
Yenisini almak, yenilemek ve yenilenmek...
Bir kitabı ikinciye okumak adetim değildir. Yıllar önce okuduğum Oyuncak Tamirhanesi kitaplığımda bir süredir gözüme takılıyordu. Sanırım ilk okuduğumda ruhumda ve kalbimde hissettiğim rahatlama, bu