Çocuğu dünyâya gelen baba etinin kanının bu şâhâne eseriyle övünürken, Kudret, bu anâsır mûcizesindeki kendi sırlı nefesini görmeyen adama için için üzülür.
İnsanları kâfile kâfile çağırıp, kâfile kâfile uğurlayan bu dünyâda, çoğumuz, kırdığı ceviz boş çıkan bir çocuk gibi, tad ve hoşluk yerine, hayal sükutlarının hüsran ve azapların acılarıyla cevaplanırız.