İslam’da kadın denilince aklıma evini pür pak eden, hiçbir vakit ocakta yemeği eksik olmayan, çocuklarına edeple ilimle güzel bir ahlakla yetiştirmiş, kocasını akrabalarını razı eden bir figür gözümün önüne geliyordu. Bunların hepsinin tek bir kişi toplanmış olması omuzlarıma büyük bir yük idi. Ümmet-i inşa eden kadınlara baktığımızda kimisi yemek konusunda usta, kimisi ibadet konularında hassas, kimisi de ilim aşığı. Hepsinin tek bir kişi de toplandığı biri var mı diye ısrarla bakmaya çalıştım belki vardır bilemiyorum ama hepsinin ayrı ayrı bir özelliğe ön plana çıkmış. Bu da omuzlarımdaki yükü kenara bırakıp her şeyde en iyisi olmak zorunda değilsin kanısına yönlendirdi. Belki bu düşündüklerim yanlış olabilir ama kitap okurken nedense bu yüklerimin hafiflediğini hissettim.