"O neden beni bu kadar çok seviyor? Ben onu neden sevdiğimi biliyorum. Ben onu seviyorum çünkü o, sevginin olması gerektiği şey gibi. Ama o bende ne görüyor?
Sonra, bana doğru dönüyor, bana gülümsüyor, başını hafifçe eğiyor, benimle konuşuyor ve dosdoğru gözlerimin içine bakıyor. Tıpkı dün dibi görünen bir pınardan kayıp gidiveren küçücük bir balığın pırıltısını yakalamaya çalışıyormuş gibi.
"Göremiyor musun?İyi insanalar hiçbir şey yapmazlarsa,kötü kazanacak."
"Ama ben iyilerden değilim."
"Büyün bu olanlardan önce iyi biriydin.Öyle olduğunu biliyorum.Sana söz verdiğim gibi,unutmadım.Ve istersen yine iyi biri olabilirsin."
"Ona en çok ihtiyaç duyduğun anda,senden uzaklaşıyor ve hata yapmana izin veriyor."
"Buna özgür irade denir,"dedim.
"Bu özgür iradenin nesi o kadar müthiş söyler misin?
İnsanlar,özgür irade denen şeyi oldum olası yanlış kullandılar.
Hayat,onsuz çok daha mutlu olabilir."