Çiçekler yavaş yavaş alçaldılar, alçaldılar ve donup kalmış dünyanın üzerine kar taneleri gibi yağdılar. Ve tıpkı kar taneleri gibi eriyip çözülerek görünmez oldular. Çünkü artık her biri ait olduğu yere ulaşmıştı. Bu yer, insan yüreğiydi.
Gene de sonunda sana bütünüyle benzemekten korkuyorum babacığım:
yani ben de sonunda senin gibi ölecek miyim?
mektubuma burada son verirken hürmetle ellerinden öperim.
Oğlun