Seda Efsa
@Sedabulbul
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitabın en başlarında ve sonunda gözlerinizin yaşaracağına içinizden birşeyler kopacağına eminim. "İnsan dedesinden ve ninesinden, ne öksüz, ne yetim, ne de dul kalır. Onları uzun yolun bir yerinde doğallıkla, dalgınlıkla, sanki bir şemsiye unutur gibi bırakırız" sözleri ile gerçekle yüzleştirdi , duygulandım ve birgün bizim de bir babaanne, büyükbaba olacağımızı unutturmadı elbette.
Babaanne, büyükbaba gibi fırsatlarım hiç olmadığı için kişide etkisi ne olur bilemiyorum ancak kitabı okuyunca keşke bir babaannem olsaydı dedim. Ve keşke beni de böyle sevseydi... Olga'nın günlüğünde yazan her satır zaman zaman kendisiyle ilgili de olsa,itiraflar, sırlarda bulunsa, sanki Pietra'ya olan karşılıksız sevgisini anlatan bir aşk mektubu gibiydi. Ve devamı tadında olan kitap 'Yüreğimin Sesini Dinle'yi hemen okuyacağım. Burada da torunu olan Pietra'nın hayatı kaleme alınmış.
Okunmaya değer bir eser olduğunu düşünüyorum.
Reklam
Bir kişinin bugün yakınınızda öldürüleceğini biliyorsunuz, bunu niçin ifşa etmezsiniz?
Santiago'nun öldürüleceği, bütün bir kasaba tarafından biliniyordu ama kimse onu uyarmadı. Ancak kimse de bunu kasten yapmadı. Kitabın asıl meselesi de bu zaten... "Kral çıplak" hikayesini bana anımsatan roman da Santiago'nun kral kadar şanslı olmadığı ortada tabii!
Gabriel García'nın 1981 yılında yazmış olduğu kitapta anlatılanlar,ne yazık ki bugün Türkiye'nin Doğusunda halâ var. Bizde biliyor ama hiçbirşey yapamıyoruz. Bu ülkede çoook Kırmızı Pazartesiler yaşanıyor. Konumuza dönelim:))
Bir solukta okudum, bitirseniz de gerçeklerin halâ açığa kavuşmadığını bir anlamda kitabın bitmediğini göreceksiniz.
Kitaptan önce kitabın konusuna duyarlı olmamız gerektiğini düşünüp kitabı aldım. Çocuğa karşı uygulanan cinsel istismar, Pedofili rahatsızlığı, ensest istismarı ve çeşitleri, ve tedavi ! Gerçekten ilginç bilgiler edindim. Birçok araştırmaya dayanarak yazılmış olduğu apaçık, emeğe saygı duyuyorum.
Ah Meursault.
Ben romandan, bende ne uyandırdığından, beni nerelere götürdüğün, nerelerden aldığından bahsedemeyecek kadar Meursault'a olan hayranlığıma dalmış bulundum. Belki bana bir ayna tuttu belki daha çok onun gibi olmak istedim, bilemiyorum.
Prag'dan Macaristan'a yolculuk yaptığım sırada okuyabildiğim kitaba yolculuk esnasında değil de daha kendimle başbaşa kalabildiğim ortamda okumayı yeğlediğimi hatırlıyorum. Yolculuk sırasında fotoğraf çekip, etrafın güzelliklerini izlemektense, ilgimi Meursault'a ne olacağına odaklamıştım:)
"Bugün annem öldü. Belki de dün, bilmiyorum" ile başlayan cümlesiyle başlayıp beni vuran bir sonla biten en favori kitabım.
( Dexter izleyenler Meursault ile bir benzerlik buldular mı?)
Bu kitabı yorumlara aldanıp aldım. Hiç ama hiç beğenmedim olay örgüsü yok, olaylar tümüyle birbirinden kopuk hatta ve hatta kişiler birbirinden kopuk. Anlatım bozukluğu hat safhada. Kişiler arası konuşmada kim kime ne demiş o dahi anlaşılmıyor. O kadar sıkıldım ki sonunda birşey olacak ümidi ile dayandım hiçbişey olmadı. Tavsiye etmiyorum.
Reklam