“…hepimiz kısa bir süre için vardık, sonra başka bir yere gidecektik; hayatta değildik aslında, hayatta olmaya çok yaklaşıyor ama olamıyorduk. Öleceğiz. Herkes faniydi. Sen bile…”
her biri soluk alırken ışığı ile tüketti çukurun içindeki havayı,
unuttu yaşını ve kendi suretini
ve yaşardı penceresiz bir ev gibi
ve ölmedi, ölüydü zaten uzun süreden beri