Sedayi polat
@Sedayi
her biri soluk alırken ışığı ile tüketti çukurun içindeki havayı,
unuttu yaşını ve kendi suretini
ve yaşardı penceresiz bir ev gibi
ve ölmedi, ölüydü zaten uzun süreden beri
Kelebeklerin ve arıların arzuladığı bir çiçek olmak varken, sinekleri cezbeden bir bok parçasıydım
