Korku cezadan çok daha beterdir, çünkü ceza bellidir, ağır da olsa, hafif de, hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir.
“Tehdit eden” bir gökyüzünden, “tedirgin” bir denizden, çizilmeye “direnen” elmaslardan, geçen bir gökcismini “cezbeden” Dünya'dan yahut “uyarılan” bir atomdan söz ettiğimizde de yine bir tür animist dünya görüşüne kapılıyoruz. Somutlaştırıyoruz. Düşüncemizdeki çok eski bir katman, cansız Doğa'ya yaşam, tutku ve sağduyu bahşediyor.