Ne kadar güzel olursa olsun insan aynı yerde oturduğunda hayat yeknesaklaşıyordu. Bir araziyi işlemek, orada mekan tutmak belki kıt kanaat geçinip kaygısız yaşamaktı, ama bu, aynı zamanda heyecansız da yaşamak demek değil miydi?.. Her gün yeni bir yerde uyanmak, her ay farklı çiçeklerin kokusunda uyanmak, her yıl farklı bir yol izleyip yeni hayaller kurmak…