“ Çocuk bekledi ki onun gözlerinde kendisine gerçeğin hatırasını iade edecek bir alev parlasın ve babalık hissinin uyanan bir hamlesiyle onu çekip öpsün. Heyhat! Bir dakikada onda, bütün hassasiyeti harcanan emekten sonra iş göremez olmuş bir katılık hali vardı . Çocuk , ümitsiz , öylece ayrılıyordu.”