Balkonda
Kendiliğinden sönmüş bir sigaranın yanında buldular beni
Senin hatrına uçarken kuşlar
Hem üşenmiş hem vakti geçmiş göç mevsiminin
Dudaklarından aşağı süzülüyordu yâr üstüne yâr sevmek
Alnında vedaya hazırlanmış bir perde
“İnsan çok sevdiği birinin ne hissettiğini, ne düşündüğünü
anlar. Bilmez ama hisseder. Dille söze dökülmesine gerek
yoktur. Gözlerinden okur. Kalp kalbi daima hisseder ve şunu
asla unutma, kalp hiçbir zaman ölmez.
Birbirini seven kalpler birbirini daima hisseder.”
Buraya bir yere bir yağmur bırakmıştım.
Şimdi yok.
Avucumun içine bir papatya çizmiştim.
Şimdi yok.
Buraya bir yere bir yangın bırakmıştım.
Şimdi yok.
Takvimin bazı yapraklarını eflatuna boyamıştım.
Şimdi yok.
Buraya bir yere kendimi bırakmıştım.
Şimdi yok.
Gökhan Özcan