Samet Elbüken

Samet Elbüken
@Selbuken
Burası boş bir satır
Veba
Bir kenti tanımanın en bilindik yollarından biri de insanların orada nasıl çalıştığına, orada birbirlerini nasıl sevdiğine ve nasıl öldüğüne bakmaktır.
Edebiyat
Reklam
Gözlerini açtığında Veronika, "Burası cennet olmalı," diye düşünmedi. Cennette odaları floresan ışıkla aydınlatmazlardı kesinlikle ve de anında başlayan sancı tipik bir dünya sancısıydı. Ah, bu dünyanın acıları hiçbir şeye benzemez, hemen anlaşılır.
Sayfa 21 - Can·Kitabı okuyacak
Edebiyat
Eskisi gibi televizyon da seyretmiyor artık. Tiryakisi olduğu dizilere dönüp bakmıyor. Ekran karşısında her zamanki yerinde oturuyor ama, ifadesi donmuş gözlerini dışarılarda bir yerlere dikiyor. Bakışlarını yoğunlaştırdığı yer, evin içindeki ya da bahçedeki herhangi bir nesne değil, kendi kafasının içinde yarattığı kocaman bir kördüğüm.
Sayfa 220 - Altın kitaplar yayınevi
Varsın yakalasınlar, varsın öldürsünler beni, umurumda değil, sen öyle istedikten sonra. Şu ağartı sabahın gözü değil derim, ayın alnından düşen soluk bir yansıma ancak; başımızın üstündeki gökkubbeyi çınlatan ezgiler de tarlakuşunun değildi. Gitmekten çok, kalmak istiyorum ben. Gel, ölüm, buyur! Juliet öyle istiyor.
Sayfa 131 - Timaş yayınevi