Selcan Gürleyen
@Selcang
Gündelik yaşamı yok olmuş gibiydi, geçmişe ait hiçbir anısı, geleceğe ilişkin hiçbir beklentisi olmadan, tamamen ihtiyacının yarattığı saplantıya kapılmış, uyurgezer gibi dolaşıyordu. Yürüyen kişiliksiz bir bedendi.
Kötü biri olamamak bir yana, herhangi bir şey olmayı da beceremedim: Ne kötü ne iyi, ne alçak ne namuslu, ne kahraman ne de haşerenin biriyim.
Yavru kurt insanlar gibi düşünseydi, hayatı, doymak bilmez bir iştahı doyurmaya çalışmak olarak özetlerdi.
