Selda sadıç
@Selda_sad
Kitaplar hayattır
Bulantı İncelemeAlıntı
Varoluşculuk üzerine yazılmış,karakterin tamamen kendi iç dünyasında yaşadığı ,beyninin iç yüzeyinde dolanıp duran düşüncelerini felsefi olarak ele alan bu eser insana kendi hayatını; yaşam üzerindeki değerini ve etkilerini yansıtmasını anlatıyor.Tamemen karakterin iç dünyasının bunalımlarını okuyoruz.
Felsefe okumayı sevenler ,kendilerini sorgulayanlar ,iç dünyasında kaybolanlar için güzel bir eser diyebilirim fakat beni o kadar etkilemedi desem yalan söylemiş olmam sanırım.
Açıkçası Olayların belli bir yerden sonra akıcı olmasını beklediğim oldu .
Eğer bu kitap bana göre iki arkadaşın yada eski dostun bir araya gelerek varoluşçuluk hakkındaki sohbeti olsaydı yahut da karakter kendi iç dünyasını olayları kopuk kopuk değilde bağlantılı yapsaydı fazla bunaltmazdı .Olay örgüsü yok tamamen içsel düşünce odaklı olduğu için beni yer yer çok bunalttı diyebilirim.
Dönüşüm İncelemeAlıntı
Kısacık bir kitaptı ,ama anlatmaya çalıştığı çok ders vardı . Gregor, kendi hayatını neredeyse hiç yaşamayan bir karakter. Sevmediği işte çalışıyor, tek motivasyonu ailesinin borçlarını ödemek. Kendi isteklerini, hayallerini hiç dile getirmiyor. Bu yönüyle Gregor, kendini başkaları için tüketen biri. Dönüşümden önce bile Gregor aslında “insan” gibi muamele görmüyor. Patronu baskıcı, ailesi ona ekonomik bir araç gibi bakıyor. Böceğe dönüşmesi ; zaten değersiz hissettiği bir hayatın görünür hâli gibi. Böceğe dönüştüğünde bile ilk düşündüğü şey işe geç kalması ve patronunun ne diyeceği. Kendi korkusu, acısı yok; sadece “yük olma” endişesi var. Gregor, böceğe dönüştükten sonra daha “insan” davranıyor: Utanıyor, başkalarını rahatsız etmek istemiyor, ailesini korumaya çalışıyor. Ailesi ise tam tersine giderek duygusuzlaşıyor. Başta annede ve kız kardeşi Grete’de bir tereddüt var ama bu uzun sürmüyor. Çünkü şefkat, fedakârlık gerektirir. Onlar Gregor’un yaptığı fedakârlığı asla geri vermek istemiyor.Zamanında gregor çalışırken de yatmak yerine baba ve kızkardeş çalışabilirdi ,daha fazla birikim elde edebilirlerdi .ama onlar nasılsa çalışan biri var diyerek yan gelip yatmayı tercih ettiler.Mesele zaten böceğe dönüşmesi değildi .onu bir böcek gibi görmeleriydi .En sonunda da ondan kurtulmak istediler.birkaç damla yaş hangi vicdanı temizleyebilir ? Son olarak Yazarın mesajı ; “Bir insan, işe yaramaz hale geldiğinde ne kadar çabuk silinebilir?”
Normalde dostoyevski dünyası dediğimiz bir yer var yazdıkları gerçeklerin aynası gibi .Ama bu kitabın dili bana biraz ağır geldi. O yüzden yavaş yavaş sindire sindire okudum. Roman boyunca asıl suçlu bazen kimse değil gibi görünüyor. Ama bu da bir yanılsama. Çünkü Ecinniler’de en büyük suç, sessiz kalmak. Olan biteni anlamayanlar, anlamak istemeyenler, “bana dokunmayan” diyenler… Felaket tam olarak bu zeminde büyüyor.
Bu kitabı bitirdiğimde net cevaplarım yoktu. Ama çok net bir his vardı:
Bu roman delilik hakkında değil.
İnançsızlık, boşluk ve sorumluluktan kaçış hakkında.
Budala İncelemeAlıntı
Puan vermedi·779 syf.··
Beğendi
·2025 27. kitabı
·9 günde okudu
·Okunma: 27 Aralık 2025 08:56
Dostoyevski, insan psikolojisini derinlemesine anlayan; bunu kitaplarına, hatta karakterlerine yansıtan, zaman zaman kendisinden parçalar ekleyen, bir nevi kendisini de eserlerinde var eden harika bir yazardır.
Birçok kitabını okudum. Beni en çok etkileyenler; Suç ve Ceza, Karamazov Kardeşler, Budala ve Ezilenler oldu. Hiçbirini diğerinden ayırt edemem. Çünkü her kitap, her karakter bende ayrı bir iz bırakmıştır.
Hani bazen “kitapların dünyası bizden farklı” deriz ya, ben artık öyle düşünmüyorum. Bunun yerine, dönemlerin farklı olduğunu —ya da belki de bizim değiştiğimizi— düşünüyorum. Çünkü her karakterde kendimden bir parça buluyorum.
Yaşadığımız yüzyıl her ne kadar farklı olsa da; giyotinler, idam cezaları kalkmış olsa bile Hırsızlık; yalnızca para çalmak değildir. Birinin umudunu, sevgisini, hayallerini, hatta yaşamını çalmak da bir hırsızlıktır.
Kötülüğü ve kötü olmayı benimsemiş insanlar var.
Nankörlük, hırs, bencillik ve yalan…
Hayatları boyunca bu kavramlara tutunarak ilerliyorlar. Sanki atalarından miras kalmış gibi, sanki “sana verip verebileceğim yalnızca bunlar” denilmiş gibi.
Sanırım kaç yüzyıl geçerse geçsin bu hiç değişmeyecek. Oysa kitaplar, yazarlar bize zaten bunu anlatmaya çalışmış. Belki bir umut; insanlar ders alsın, yaşama ve birbirlerine daha güzel baksın, iyiyi ve güzeli seçsinler diye… Belki de insanın içine bir ayna tutmak, yaşama bir ışık yakmak istemişlerdir.
Hatasız kul olmaz, o ayrı mesele. Ama yine de ne ruh değişiyor ne de insanoğlu.
İnsanlar hep aynı, insanlık hep aynı.
Belki değişiriz…
Belki de sonuna kadar böyle gider.
Bilemiyorum.
Budala; kitabında bize verilen çok güzel mesajlar var; belki de birçoğumuz biraz Prens Mışkin gibiyizdir. Öylesine saf, öylesine çocuksu, hatta öylesine budala…
Onun yüreği o kadar temizdir ki, kötü
Yerlaltından Notlar incelemeAlıntı
Yeraltından notlar ilk başta başka bir hikaye okuyacağımı kim bilir hangi maceraya başlayacağımı düşünüyordum.fakat tam tersi yine Dostoyevski farkı .
“Çünkü insan ahmak bir yaratıktır ,son derece ahmak ! Daha doğrusu ahmak değil de nankördür;eşine rastlanmayacak derecede nankördür.”
Dostoyevski insana hem okumayı sevdiriyor hemde farkıyla düşüncelerini çok güzel aşılıyor .