Z.Selen Salman

Bütün ailede uyandırdığım tiksintiyi gördüm, kendime karşı korkunç bir güvensizlik duydum, bir kat daha içime kapandım. Bir kar daha yağımış, ruhuma serpili tohumların yeşermesi biraz daha gecikmişti.
Sayfa 21·Kitabı okudu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Benim bu yüz-üstü bırakılmışlığımla başkalarının mutlulukları arasındaki zıtlık çocukluğumun güllerini çamura bulamış, yeşeren gençliğimi soldurmuştur.
Sayfa 20·Kitabı okudu
Çocuklar arasında bir anlaşma vardır, bu sayede suçlarını gizlerler, bu da onlara daha o günden şerefin ne demek olduğunu öğretir; benim için böyle bir şey yoktu.
Sayfa 16·Kitabı okudu
İnsanın yaradılışına göre, korkudan titreme alışkanlığı sinirleri gevşetir, korkuyu yaratır, korku da insana boyun eğdirir. İnsanı yozlaştıran, ona bilmem nasıl bir kölelik aşılayan zayıflık işte buradan gelir. Ne var ki bu bitmez-tükenmez işkenceler beni bir güçlülük gösterisine alıştırdı, bu güçlülük de işlendikçe arttı, ruhumu manevî dirençlere hazırladı.
Sayfa 16·Kitabı okudu
Karşılık görmeyen duygular kimi ruhta hınca dönüşürse de benim ruhumda yoğunlaştılar, kendilerine yatak kazdılar, daha sonra da oradan hayatımın üzerine fışkırdılar.
Sayfa 16·Kitabı okudu