Selen Büke Sümer
@Selenbukesumer
66 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Sığındığımız konuşmalar kesecek mi ağrıyı ?
Ağacın güzelliğindeki mana sönmeyecek,
Köklerinde sürecek mi aşk ?
Ah benim hayal kardeşim,
Bizim bu aşktan alacağımız var ;
Dinsin ayrı odalarda çektiğimiz ağrı,
Yaz geçip gitsin ve olgunlaşsın nar .
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Senin gözlerin benim gerçeğim
( sendeki telaşa onlarla inandım)
Bakmıyor bana , benden uzakta.
Aramızdaki mesafede gerilen
Bir teli inletiyorum seninle
Sesi ben duyuyorum tek ,
Bir şey duyduğu yok kimsenin
Benden başka.
Bir Hülyanın hatırasında
Kasıp kavuruyorum kendimi
Diyorlar ki , hayat yalandır,
Aşk da.
Nasıl inanırım, o ;
Olmak istemiş de olmamış
Bir yarım nefes gibi şuramda .
Sana dokunamayacak kadar
Ürkek kalmış olduğum mesafeden
Dön/ erken sen
Önce ayaklarının gerçekliğine inandır beni,
İnanmak istesem de
Senin gidişin yalandır bende .
Sevgilim, günün belli saatlerinde seni unutmayı deniyorum.
Sen bunu aldığında
- ki mektup denemez buna -
Umarım bağışlarsın kederimi, haylazlığımı,
Umutsuzluğumu, dalgınlığımı ; yani
Benden geçtiğinde anlamı sarsılan ne varsa...
Umarım her şey olacağına varıyor der ,
Ve kabullenirsin
Kum nasıl çizmişse incecik bir camı.
Size ,
Nasılsın diyerek başlayan telefonlarınıza
(Garip,tuhaf aslında)
Beyaz bembeyaz tabiatımla
" iyiyim " diyorum.
Yani aslında korkuyorum
Bütün bunlar kıyamet
Bütün bunlar cinnet
Bütün bunlar cinayet demeye ,
Bir daha düzeltilmeyecek sözler
Söylemeye korkuyorum.
Birlikte düşenler birbirlerinden ayrılamazlar.
