Do not stand
By my grave, and weep.
I am not there,
I do not sleep—
I am the thousand winds that blow
I am the diamond glints in snow
I am the sunlight on ripened grain,
I am the gentle, autumn rain.
As you awake with morning’s hush,
I am the swift, up-flinging rush
Of quiet birds in circling flight,
I am the day transcending night.
Do not stand
By my grave, and cry—
I am not there,
I did not die.
Mezarımın başında ağlama sakın,
Orada değilim ki uyumuyorum ben
Rüzgarlarda eserim ben
Elmas gibi parlayan karlardayım ben
Ekinleri ısıtan gün ışığında
Hafif hafif yağan güz yağmurundayım ben
Gözünü açtığında sabahın sükunetinde
Sessiz sessiz uçan kuşların
Tatlı küçük koşuşturmasıyım
Geceleyin güzel güzel parlayan yıldızlarım ben
Mezarımın başında sakın gözyaşı dökme
Orada değilim. Ölmedim ben.
mary elizabeth frye