Ahmet Ümit okumaya başladığım ilk kitabıdır.Daha önce İstanbul görmemiş biri olarak Beyoğlu'nu yaşayarak okudum bu güzel bir şeydi fakat polisiye ve gerilim için beklentimin biraz altında kaldığını soylebilirim ve zaten kitabın çoğunu 3 arkadaşın günlük yaşantısıni ve karakterleri üzerine okuyosursunuz olaylar yarim yarim işleniyor ama son 100 sayfa olaylar üzerinde güzel duruldugu kısım.#spoiler# Ahmet Ümit in karakterler üzerine neden bu kadar durduğunu kitabı bitirince anladım hiç beklemediğim bir şekilde bitti ve şaşırdım açıkçası.
açıkçası kitap tamamen kendi yazısı üzerinden çıkmıyor Doğan hoca ile yapılan röportaj üzerine yazılan bir kitap içerisnde çevrenizdekilere ve kendi çocukluguna gidecek kısımlar görebilirsiz.Kitabı çocuk sahibi ya da çocuk sahibi olacaklar okurlarsa çok yararlı bilgiler görecektir.kişiler arası ilişkilerde ekip olmamız gerektiği üzreine çokça durulmuş ve çocukları nasıl yönlendirmemiz ürenize.Hayatı kendi penceresinden ele almış hocamız bazı düşüncelerine katılmasam da genel olarak bazı durumlara farklı bakmamı sağladı.Yeni kavramlar ögrendimTeşekkür ederim .
Kocaman bir hikaye,neresinden tutarsan fayda alacağımız bir kitap.Başarı için sabır ve emin adımların gerektiğini çok güzel anlıyorum.”İnsan hayatını dört duvar arasında geçirebilir.Kendisini tutsak olarak hissetmediği sürece tutsak sayımlaz.Ama kainatın sonsuz büyüklüğünü,milyonlarca yıldızı,onları görüp onlara asla erişemeyeceğini bilen biri için koskaca dünya hasiphaneden farksızdır.”
Olaylar arası geçişler çok güzel fakat çevirmenden kaynaklı olan bir şey var sürekli aralara Türkçe anlamanın da olay örgüsünü etklilemeyecek ama Fransızca bir çok cümle var.Okurken dikkat dağılması yaşatabiliyor.