Sema Mahmudova
@Sema1999
İnsan, mahlukatın en şereflisidir. At ve deve gibi hayvanlar, insandan daha büyük olduğu halde insana itaat etmek
tedir. O büyük deve, küçücük bir çocuğun bile önünde diz
büküp onu sırtına almaktadır. Yeşil ot ve sarı saman yiyip
süt veren hayvanlar, insana süt gibi bir gıdayı verirler; hatta
canlarını satmaktan bile kaçınmazlar.
Gagasıyla yerden her türlü tanecikleri kursağına indiren
tavuk, yumurta gibi lezzetli bir hediyeyi insana getirir. Bal
arısı, çiçekten çiçeğe dolaşıp şifalı bir balı insana yedirir.
Bundan dolayı insanın bu dünyaya bir memur ve bîr misafir
olarak gönderildiği anlaşılmaktadır...
Utanıyordum, kahroluyordum, kendimi lanetliyor,yerden yere vuruyordum. Herkese; ama herkese imreniyordum.
Hatta yuvasına dönüp yavrularına kol kanat geren kuşları,
civcivlerini kanatları arasına alan tavukları bile. Fakat ne çare, benim için iş işten geçmişti.Kaç defa demiştim kendi kendime, "keşke herkesin ilgisini çeken bu güzellik yerine dünyanın en çirkin kadını olsaydım da alnım ak, içim pak olsaydı" diye...
