Bazen büyüklerin de masal dünyasına kendisini bırakması gerekiyor bence, hayal dünyamızı diri tutabilmek için böyle güzel kurgulanmış bir masala hepimizin ihtiyacı var distopyalar ve günümüz gerçeklerinden sıkılan herkese tavsiye ederim. Bu masalsı evrende altı çizilen çok cümle oldu...
Bence yazar momo, başta bize insanları dinlemenin önemini vurguluyor mesela insanları canı gönülden dinledigimizde insanların üretkenliklerini bile tetikliyor. Gerçekten dinlediği için kimse ona yalan söylemiyor. Duman adamlar ve sigaraları, insanların zamanlarını "tasarruf" adı altında onlara bile çaktırmadan çalmaları zaten betimledigi tek tip evler şuan oturduğumuz evler yemek yedikleri ekspres lokantası artık her yerde yani sözüm ona yazarın anlattığı insanların duman adamlardan etkilendikleri hayat biçimi zaten bizim yasadigimiz hayat... Beni en çok üzen momonun önce gigiye gitmesi oldu asıl onu aramaktan helak olan çöpçü bebpo dururken işte hayatta biraz böyledir. Bi anda yazmaktan vazgeçtim bu masal üzerine daha yazılır ama birazda günümüzle anlamlandirmak benzetmek yerine sadece masal olarak kalmasını istiyorum aklımda mesela yazarın son sözünü düşünmek istiyorum acaba gerçek miydi?