Sema
@Semanin
İstanbul Teknik Üniversitesi
5 Ağustos 2007
11 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
"Bu kapalı salondaki kalabalık yüzünden biraz da sersemlemiștim. Mahkeme salonuna bir daha baktım ama hicbir yüzü avırt edemedim. Bütün bu insanlarin beni görmek için toplaştığını ilk anda kavrayamadım sanirım. Bugüne kadar insanların ilgisini ceken biri olmamıștm. Tüm bu kargaşanın sebebinin ben olduğumu anlamak için çaba harcamam gerekti."
Değersiz hisseden ve hormonlarının ani yükselişiyle ortaya çıkan duygular dışında neredeyse her cümlesini "...ama bu benim için bir şey ifade etmiyor." şeklinde bitiren nihilist diyebileceğimiz Meursault ve boşvermişliği üzerine güzel bir eser.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·80 syf.·
2025 6. kitabı
"Şimdi nerelerdesiniz, hangi yollarda yürüyorsunuz? Artık bizde, bozkırda, bütün Kazakistan'ı aşan, Altay'lara ve Sibirya'ya kadar ulaşan yollar var! Nice cesur insanlar oralarda çalışıyor. Siz de mi o ülkelere gittiniz! Cemile'm! O geniş bozkırda, hiç ardına bakmadan yürüyüp gittin! Yoruldun mu, kendine olan inancını yitirdin mi? Öyleyse Danyar'a yaslan. Sana, aşk üstüne, vatan sevgisi üstüne, hayat üstüne türkülerini söylesin! Bozkır canlansın ve bütün renkleriyle oynamaya başlasın! Git Cemile, git! Hiç pişman olma, sen mutluluğunu en sarp yollarda yürüyerek buldun!..."
Aşk toplumun yargılamasından korkma duygusunu yendiğinde böyle bir hikaye ortaya çıkar ama hep Cemileler taşlanır
"Hızlı gitmenin sopadan kurtulmak için çare olmadığını, çünkü sahiplerinin büsbütün hırslarını arttırarak kendilerini atlarla yarıştırmaya sevkedeceğini biliyorlar... Biliyor musun evlât... Âmirlerin senden şikâyete başladılar... "Nafile... Günden güne tembelleşiyor" diyorlar. A gafil çocuk ne olur şu işe tersinden başlasaydın, yani evlât bu kadar şevk ile işe sarılmayıp da yavaş yavaş açılsaydın? Amirlerin de "Mürşit, amma cevherli çocukmuş... Günden güne terakki ediyor!" deseydiler..."
Derin bir öneri aslında. Biz de yaşamıyor muyuz bunu? Değer verdiğimiz insanlara yaptığımız iyilij rutin oldukça zorunluğa dönüşür onların nezdinde. Bu hayatî olmayan iyiliği yapmayı bıraktığınızda set çeker ve ne kadar soğuyup mesafeli olduğunuzu, kişiliğinizin bozulduğunu söylerler
Acımak...Ben insan ruhlarındaki derinliğin ancak onunla ölçülebileceğine kaniyim. Evet, dibi görünmeyen kuyulara atılan taş nasıl çıkardığı sesle onların derinliğini gösterirse başkalarının elemi de bizim yüreklerimize düştüğü zaman çıkardığı sesle bize kendimizi, insanlığımızın derecesini öğretir...