“Düşünme, yalnızca, kendinden kaçtığında bile sürekli kendine dönen kişisel bir maceranın, yalnız bir ruhun öyküsünü anlatır bize. İnsan ise ancak iktidar olmayan bir ilişkide sunacaktır kendini.”
“Öyleyse başkasıyla ilişki varlıkbilim değildir. Başkasının temsiline indirgenemeyen, fakat ona bir seslenme olan ve anlamanın seslenmeden önce gelmediği bu bağa din adını veriyoruz. Söylemin özü duadır. Bir nesneye yönelen düşünce ile bir kişiye bağlayan bağı birbirinden farklı kılan, bu ikincisinde bir seslenmenin dile gelmesidir:Adlandırılan, aynı zamanda, seslenilendir.”
“İnsan, karşılaşmayı ifade etmeksizin karşılaşamayacağım tek varlıktır. Karşılaşma tam da bu noktada bilginden ayrılır. İnsana gösterilen her tavırda bir selam vardır- bu tavır selam vermeyi reddetmek bile olsa.”