Semiha gökçe

Ben, evet küçüğüm, ama sevdam küçük değil; al şalvarlı yitiğim küçük değil ! Yüreğim hiç küçük küçük değil ! Yüreğim, sevdam kadar büyük ! Ben âlemde cüsse yarışında değilim kimseyle ! Benimle ölçüşmek isteyen sevdasını getirsin, ölçüşelim. Görelim o zaman kim yüce, kim cüce? Siz eey ülkenin, evrenin sevdasız yaratıkları; o kadar boş, o kadar küçük kovanlarsınız ki!
Sayfa 207
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Umudum var. Umudum kalacağına emeğim kalsın!
Sayfa 207
İnsancıklar bence Dostoyevski’nin insan ilişkileri arasında yazdığı bir başyapıtlardan biri.
Edebiyat
Kavga da her zaman için az çok bir tür körlüktür.
Sayfa 139
Ne iyilik süreklidir ne kötülük, ya da daha edebi bir ifadeyle, Ne mutluluk sonsuza dek sürer ne de mutsuzluk, bu yüce özlü sözleri yaşamın ve kaderin bahtsızlıklarından geçerek öğrenmeye zaman bulanlar söylemişlerdi.
Sayfa 128