Semra
@Semmraa
Her insan içinde bir gök taşır. Karanlık kuyularda insanın kendine vardığı bir yol çıkabilir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Mektep, gençlik için daima ehemmiyetlidir. Her şeyden sarfınazar o yaşlarda ömrün en azaplı meselesi olan "Ne olacağım?" sualini geciktirir.
"Bu dünya o kadar çok, o kadar çok sırlarla dolu ki, biz neyiz ki, biz kendimizin ne olduğunu bile bilmiyoruz. Bugün varız, o da varsak, yarın yokuz, o da yoksak. Bir de üstüne üstlük savaş çıkarıp birbirimizi öldürüyoruz, sanki hiç ölmeyecekmişiz gibi. Oysa bir ömür nedir, ne kadardır, onu bile bilmiyoruz. Bir ömür, bir göz açıp yummak kadar değil mi?"
Kadere karşı sigortalanamayız. Istrap bir öğretmen. Tahammül ve direnç, insanın erdemleri. Bir hüzün nöbetinden güçlenerek de çıkabiliriz. Ve nihayet hayat, çözülmesi gereken bir sorun değildir.
"Hımm!" dedi Korkuluk düşünceli bir biçimde. "Madem bu işler dediğin kadar zor, kadınlar nasıl bu kadar kolay üstesinden geliyordu?"
"Hiçbir fikrim yok," diyerek yanıtladı adam, derin bir nefes verdi. "Belki de kadınlar dökme demirden yapılmış gibi sağlamdır."
