SEMRA
@Semrayzm
English Teacher
lisans
302 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Dostoyevskinin ilk romanı olan insancıklar, yoksulluğun ve sevginin en gerçek haliyle karşımıza çıkıyor. Kitap Orta yaşlı kâtip Makar Devuşkin ile uzaktan akrabası yirmili yaşlarında genç Varvara Dobroselova arasındaki mektupları konu alıyor. Paranın satın alabileceklerini sorguluyoruz kitapta , sadece nesneleri satın almak için bir araç mıydı para? Yoksa saygı, sevgi ve hatta onurumuzu satın alabilecek bir değer miydi? Rus edebiyatında karşımıza çıkan yoksulluğu en derinlerde Makar’la beraber hissediyoruz . Öyleki Makar’ın naifliğini Varvaranın sözleriyle özetleyebiliriz:
“Ne tuhaf yaradılışınız var, Makar Aleksiyeviç! En küçük şeylerden son derece etkileniyorsunuz. Bunun için yüzünüz hiçbir zaman gülmeyecek.”
Varvara Dobroselova
Naif bir masal yolculuğu,Edebiyat
Akıl satın almak isteyen bir korkuluk, kalbe ihtiyacı olan bir teneke adam, cesareti bulmaya çalışan bir aslan ve de evinin yolunun arayan Dorothy’nin yolculuğunu konu alan masal, hem çocuklar hem de yetişkinler için altını çizeceğimiz anekdotlar barındırıyor.
Kahramanlarımızın yolculuğunda bir nevi yola kendimiz koyuluyoruz . Aklın mı kalbin mi daha üstün geldiğini sorgularken, cesaretin nerde olduğunu bulmaya çalışıyoruz. Asıl cesaret içimizde mi yoksa sihirli iksirler de mi ? Derken . Evimizin yolunu özlerken buluyoruz kendimizi. Ayrı yolların birleştiği masalımız da herkes aslında kendi evini , ait olduğu yeri bulmayı çalışıyor ve de Baum bunu tam bir masal edasıyla yapıyor.
İyi okumalar ,
“Korku cezadan çok daha beterdir, çünkü ceza bellidir, ağır da olsa, hafif de, hiç bir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz geriliminin ürkünçlüğü kadar kötü değildir. “
“Korku” bir duygu nasıl bu kadar mükemmeliyetle işlenip , bir de sözcüklere aktarılır? Sorusunun en güzel cevabı niteliğinde. Stefan Zweig’ın güçlü kurgusunu ve iliklerinize kadar hissedeceğiniz iç analizlerinin baş yapıtlarından biri olmuş. Kitabın sonuna kadar korkudan kaçamayacağınız mutlaka okumanız gereken bir kitap… İyi okumalar.
Denizci olmayan bir denizci masalı…Edebiyat
Jose saramago , akıl almaz kurgusuyla bizi baş başa bıraktığı ve masalsı anlatımıyla bir çırpıda okuyuvereceğimiz bir kitap bırakıyor bizlere.
-Bilinmeyen adalara denizci olmayan bir denizci ile yolculuk yapıyoruz. Aslında bir nevi kendimizi arıyoruz , kendi savaşımızı veriyoruz. Denizci değiliz hayat okyanusunda , karşımıza bilinmeyen adalar hazineler çıkacak mı bilmiyoruz veya gidişin sonunda mutlaka ama mutlaka bir şeyler bulacak mıyız ? Belli değil. Fakat; yazarın da dediği gibi “ Mühim olan gidiştir , Varış değil.”
- Herkes bilinmeyen adasının peşindedir. Kimi yolculuğun farkındadır . Kimi yaşamın onu savurduğu yöne doğru çekilir. Peki nasıl bulmalı bilinmeyen adayı? Yazarımızın ipucuna sığınmaya ne dersiniz? “…. Bilmiyor musun ki? Kendinden dışarı çıkıp kendine bakmadıkça kim olduğunu asla bilemezsin!” Evet yol her zaman taşlıdır, yüreğe zor gelen engellerle kaplıdır , evet hayat savaşla iç içedir, Fakat yolculukta en yakın limanda inip kendimizi unutmak mıdır aslolan ? Yoksa teknemizin bir ormana dönüştüğünü görebilmek mi ?
-Herkesin kararlar kapısından bilinmeyenine ulaşması dileğiyle .
Bahçede kuru bir ağaç vardı. Fırsat buldukça oraya tırmandığımı ve tehditlere kulak asmadan teneffüs sonuna kadar daldan dala atladığımı gören muallim bir gün, “Bu çocuk insan değil, çalıkuşu!” diye bağırmıştı. İşte o günden sonra adım unutulmuş ve herkes beni “Çalıkuşu” diye çağırmaya başlamıştı.
İLK GÖZAĞRIM…
Ortaokul yıllarında, dünyanın en özel insanından alınmış en güzel ışık kapım, ve de sonucu öğretmenliğe açılan bir yol..
…
Herkesin dünyasına farklı ışıklar yayacak bir Reşat Nuri kitabı. Çalıkuşu Feridenin çocukluğu ve afacanlığıyla başlayan serüvenine , Bir anlık öfke ile kendisini de Kamran ı da yakan gözü kara muallimimizle devam ediyoruz. Anadolunun en zorlu şartlarında güçlü , ayakları üzerinde duran ve kendinden taviz vermeden ilerlemeyi başarabilen bir muallimenin, çevresine tuttuğu ışığın serüveninde , kimi zaman hüzünlenlenmekten kimi zaman gülmekten kendimizi alamamışızdır. Her renk insanın her tonda şiirin öyküsü. Hala okumayanımız var mıydı?
