Sena Saime Sönmez
@SenaBooks_
- Karate & Kitap Tutkusu & Gezgin & Fotoğrafyam
- Parmaklarımı okur, gözlerimi dinler
instagram.com/snasnmz_
O gittikten sonra Youging'i çağırdım, bana bakarken gözleri parlıyordu. Ona övgüler yağdıracağımı düşünüyordu ama ben, "Anneni, ablanı ve beni, hepimizi gururlandırdın, bunun için çok mutluyum. Ama kimsenin koşarak bir hayat kazandığını duymadım ben. Biz seni okula okuyup ders çalışasın diye gönderiyoruz, koşmayı öğren diye değil. Koşmak, senin çalışarak öğrenmen gereken bir şey değil. Tavuklar bile koşabilir!” dedim
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Fengxia iyi bir çocuktu, o zaman bila ağlamadı. Sadece gözlerini açtı koca koca ve bana baktı.
Yüzünü okşamak için elimi uzattım; o da benim yüzümü okşadı. Yüzüme dokunduğunu hissettiğim anda onu o aileye geri vermekten vazgeçtim. Fengxia'yı sırtıma aldm ve eve doğru yürümeye başladım. İncecik ellerini boynuma dolamıştı, bir süre sonra sımsıkı sarıldı bana. Onu eve götürdüğümü biliyordu.
Eve döndüğümüzü gören Jiazhen şok oldu. "Bütün ale açlıktan ölsek bile, Fengxia'yı geri göndermiyorum," dedim.
Jazhen in yüzünde hafif bir gülümseme belirdi. Gözyaştan gözünden süzülene kadar gülümsedi.
