“Mutluluk kısa sürer,tıpkı o bahar açıp solan nergisler ve fulyalar gibi.Hüzün, her şeyi boğan ve babamın ‘onlardan kurtuluş yok ‘ dediği inatçı otlar gibi uzun süre kalır.”
Annem bir an durup düşündü.”Bütün olup bitenlerden nasıl haberimiz olmadı?” dedi kederli bir sesle.
Babam annemin kederine ortak olmak istercesine ona uzun uzun baktı.”TÜRKLER”,dedi sesi titrerken”bu topraklardan gittiklerinden beri sahipsiziz.Şimdi sahip olduğumuz tek şey Allahımız.Umarım yüce rabbim bizi korur.”