Ve..."umut fakirin ekmeği" değil, umut başarının dinamosudur. Umutlarınızı asla kaybetmeyin, daima yeşertin ve diriltin...sevmekten, ummaktan ve elinizden geleni yapmaktan asla vazgeçmeyin.
Esas sevgi " rağmenli sevgi'dir "
" Seni fakirliğine rağmen... seni işsiz olamana rağmen...seni aileme rağmen...hatta seni kendime rağmen seviyorum " diyebilmek ve bu tertemiz duyguyu yaşayabilmek...
Ne dersiniz ? İnsanları kusurlarına, davranışlarına, isimlerine, giyimlerine göre değerlendirmek mi, yoksa bu değerlendirmeyi Allah'a bırakıp oldukları gibi anlamaya çalışmak, sevmeye çalışmak mı daha doğru ?