Senarist
@Senanisko
Mesaj bölümünü KULLANMIYORUM !
Reklam
İnsan aynı türküyü aynı içtenlikle
Söyleyemiyor ki uzun zaman
Tam da akşam üzeri gidiyorsun alıp aklımın aydınlığını batan günle birlikte, ince hüzünler içinde alacakaranlı ğını eliyorsun yüreğime susan göğün. Gölgelerin uza nıp uzanıp korkular içinde yalnızlığı öptüğü bu öksüz saatlerde; tam da özenle kurup sakladığım o en güzel sözü söyleyecekken gidiyorsun. Yaşanmış ve yaşan mamış ne varsa sana ilişkin, dünya kadar bir yumruk olup oturuyor boğazıma. Sıcakla soğuğun aykırı yol ağzında; hevesle düş kırıklığının, bekleyişle bitişin bir birini yediği karmakarışık duygular içinde kaskatı kalı yorum. Işıkları yanıyor bir bir karanlığa batan evlerin. Geçerek bırakılmışlığımın başucundan telaşlı adımlarla usul usul eksiliyor sokaklar. Günüm kördüğüm oluyor. Geceyi çözemiyorum. Ay ışığı gümüş bir hançere dö nüşüyor karanlığın elinde, çizip çizip kanatıyor anı ların suskun yüzünü. Buz gibi sular sızıyor ürpertiler içinde tenimden hücrelerime. Acılaştıkça acılaşıyor ay rılık. Tırnaklarımı yiyorum.
Reklam