Senem Düvencioğlu
@SenemDuvencioglu
İstanbul
13 okur puanı
Aralık 2016 tarihinde katıldı
'...
Felsefeye falan meraklı değilim, hatta böyle kahvehane ağzıyla günlük felsefe yapanlara, hayatın anlamı gibi laflar edenlere çok bozulurum ama bugünlerde daha da çok kızıyorum. Dünyanın gelmiş geçmiş bütün filozoflarına, bütün şairlerine, bütün yalvaçlarına, bütün ermişlerine kızıyorum, onca kitap niye yazıldı diye düşünüyorum, ne gereği vardı, o kitaplıklar, o konferanslar, o toplantılar; o kendini matah bir şey zanneden politikacılar, benim gibi gazeteciler, dünyayı kurtaracakmış gibi ciddi yüz ifadeleriyle ekrana çıkan çokbilmişler, üniversiteler, ben var ya ben diyenler, hepimizi toplasalar bir incir çekirdeğini doldurmayız diye düşünüyorum. Hele o zenginler, hele o paraya, kata, yata tapanlar, hele o gösteriş düşkünleri. Hepsini o süslü saatleriyle, pırlanta yüzükleriyle, limuzinleriyle birlikte gömmeli diye düşünüyorum, aman ayrılmasınlar onlardan. Sokaktan geçerken, telkari ustasından duyduğum o türkü takılıyor dilime: 'Bu dünya bir penceredir / Her gelen baktı geçti' diye tekrarlıyorum durmadan. Felsefe bundan başka nedir ki diyorum; raf çökerten onca kitap, onca üniversite, anlı şanlı felsefe profesörleri, sözümona varlığı sorgulayanlar bundan başka bir şey söyleyebilirler mi? Ya o din alimi geçinenler? Din alanlar, din satanlar, laf kalabalığından başka ne söylüyorlar? Onların bütün laflarını da bir Karadeniz türküsünün iki dizesi açıklıyor. 'Bu dünya yalan dünya / Ötekide şüpheli'.''
Reklam
Charles Dickens'ın okuduğum ilk kitabı. Büyük Umutlar kitabının filmini izlemiştim ve romanlarının ortak noktasının hayatta karşılaşılan bütün zorluklara rağmen yılmadan ayakta durup mücadele etmeyi içerdiğini gördüm.
---
David Copperfield'e yaşadıklarından sonra, halasının kendisini toparlaması için söylediği söz kitaplarının ana fikri diyebiliriz;
''-Güçlükleri, korkuya kapılmadan yüreklilikle yenmemiz gerekir çocuğum. Üstümüze düşeni sonuna dek yapmalı, yıkımlara karşı koymalıyız.''
4 ciltlik harika bir klasik...
2. cildi her ne kadar savaş sahnelerinin detaylı anlatımıyla elimde uzadıysa da okunması gereken klasiklerden. Eserin kahramanı bir Kazak köyü olan (aynı zamanda yazar Mihail Şolohov'un da doğum yeri olan) Vyeşenskaya'lı Gregor Melehov'dur. Gregor'un gençlik dönemindeki köy yaşantısından başlayarak, I. Dünya Savaş'ına katılması, cephede yaşananlar ve aynı süreçte Çarlığın yıkılışı ve Sovyetler Birliği'nin kurulması sürecinde Kazaklar'ın neler yaşadıklarını ve bu sürecin neresinde olduklarını benzersiz betimlemelerle anlatan dünya edebiyatının en önemli eserlerinden biri. Eser I. Dünya Savaşı'ndaki Rus Devrimini ve o dönemdeki toplumun sosyal ve politik duruşunu tarafsızca ve gerçek anlamıyla okuyucuya yansıtıyor.
1900'lerin başında Şişli'de bir konakta işlenen bir cinayetin görüldüğü dava ve o yıllardaki İstanbul'a ait gözlemler anlatılmakta.
Kitaptan; Selim İleri'nin son sözünden,
'Burada kendisine yakın, yatkın temalar, sözgelimi Doğu-Batı sorunu, sözgelimi Şişli sosyetesi, sözgelimi kentli-köylü tezatı yine karşımıza çıkar. Hatta, Şişli sosyetesi en belirgin çizgilerle ve en derli toplu biçimde çizilmiştir. Ne var ki, geri planda cinai romanda 'merhamet' aramak isteyen çok değişik, çok farklı bir Halide Edip'i yakalarız. Cinayetin arkasındaki 'masumiyet'i anlatmaktadır romancı.
...
Polisiye romanın tercihi olan 'cinayeti açıklama', katili iyice sakladıktan sonra gizli ipuçlarıyla gözler önüne seriverme' akışı, Yolpalas Cinayeti'nin benimsediği akış değil. Tam tersini ileri sürebiliriz: Romancı yalnızca masumiyeti anlatmak istemekte, dahası, katilin 'mazlumiyet'ine bizi çekip götürmektedir.
Azımsanacak, görmezden gelinebilecek bir girişim değil bu. Kaleme getirildiği tarih hatırlanırsa, 'yenilikçiliği' büsbütün hissolunacaktır.'
Kütüphanede ne okusam acaba diye raflarda dolanırken karşıma çıkan bu kitapta hikayeler hiçte yabancı gelmedi. Günlük köy hayatındaki işler, insanlar arasındaki ilişkiler, büyükler tarafından anlatılan komik, hüzünlü biraz gizemli aile içinde yaşananlar ya da etrafta olan bitenlerle ilgili bir şeyler dinliyormuşum gibi geldi.
Bilge kültür sanattan çıkan kitabı okudum ve en çokta kitabı çeviren Türkolog Sermet Sami Uysal'ı tanıdığıma memnun oldum. Ne yazık ki ismini bu kitapla duydum. Daudet'in, Değirmenimden Mektuplar kitabı onun en sevdiği çeviriymiş. Kitaba kendisinin Daudet'in kitaplarıyla nasıl tanıştığını, Fransızca çeviri yaparken nelere, neden dikkat ettiğini anılarıyla anlatmış yazar. Türkçeye, çevirileriyle, sözlükleriyle, tiyatro oyunlarıyla, kitaplarıyla emek vermiş bir insan. Allah rahmet eylesin.
Reklam