..."bu an" ın geçmiş oluşundan duyduğum o iç sızısını anlatıyorum.Sanki büyük bir ırmak boyunca gidiyorum; hiçbir yerde durmama ve kıyıya çıkmama, hiçbir şeye ikinci kez bakmama izin yok.("Bir kurt bile, sıkıştırıldığında, kaçmadan önce durur, bir daha göremeyeceği düşmanına ikinci kez bakar." der Kızılderiler.) Görebildiğim kadarını görmek ve hemen unutmak zorundayım.
Hepimiz, yargıç olduğumuza göre,hepimiz suçluyuz birbirimizin karşısında; kendi zavallı halimize uygun düşen biçimde çarmıha gerilen, neden olduğunu da bilmeyen birer "İsa"yız, her birimiz..