"Böyle mi bakardı bu! Dupduruydu bu mavilik. Şu acı dolu gülümseme çabasının gizledikleriyle nasıl yapayalnız bırakıverdi beni! Nasıl dayanırım ben buna? Bir gün dayanmasını öğreneceğim diye korkuyorum Nedret'çiğim. Ne yaparım o gün ben? Niye bu kadar seviyorum bu kadını?"
"En yüksek tepeleri fethettiğimiz, ancak kendimize hükmedemediğimiz bir çağda yaşıyoruz. Kocaman binalarımız, ancak küçücük sabrımız var, daha çok malımız mülkümüz ancak daha az mutluluğumuz var; zihinlerimiz daha dolu ancak yaşamlarımız daha boş."