ZEYNEP KUCUROĞLU
@Sercezeynep
72 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hepimizin bildiği o zorlu ama sonu mutlu biten ibretlik bir yaşam hikayesi...
Kitap 9-12 yaş grubu için yazılmış belki ama bana çerez misali öyle iyi geldi ki. Su gibi aktı ve hemen bitti. Zamanımı güzelleştirdi.
Bu yaşam hikayesini tamamen bilmene rağmen kitap, hiç sıkılmadan ve zevkle öyle güzel okutturdu ki, kendini...
Kitap; hasedin, yıkıcı ateşini ve teslimiyetin, sabrın güzel meyvesini öyle güzel anlatmış ki...
Okurken hissi, insana öyle güzel geçiyor ki...
Kitabı, yaş aralığına bakmaksızın okumanızı kesinlikle tavsiye ederim.
Ve çocuklarınıza okutmayı da asla ihmal etmeyin derim.
Ben yazarı ve anlatımını çok ama çok beğendim. Ve kitabın, belli bir yaş aralığı sınırında kalmaması gerektiği kanaatindeyim.
Gönülden tavsiye ile...
Şimdiden keyifli okumalar herkese...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Okurken zorlandım. Özellikle ilk 150 sayfası, okuyucu eler gibi. Tarihi bilgilerin yoğun olduğu, biri Arap, biri Yahudi, iki arkadaşın hikayesi. "Limon Ağacı" ise; dostluğun, kardeşliğin, barışın simgesi gibi. İmkansız olanı mümkün kılacak gücü hatırlatır gibi. Zaman zaman sıkıldığınızı hissedebilirsiniz ama tarihe dair çok şey öğreneceksiniz. Nefretin nefreti doğurduğunu, insanın insana ettiği zulmün sınırı olmadığını göreceksiniz. Ve her şeye rağmen yeşeren umudu hissedeceksiniz. Bilgilendirici, öyküsü ile etkileyici bir kitap. Gönülden tavsiye ile...
"Köklerin neredeyse orada çiçek açarsın. Büyükannemin söylediği en güzel sözdü bu. Çünkü kökün ne kadar güçlü olursa vereceğin meyve de o kadar güzel olur. Ancak benim meyve verecek dallarımı daha on yedi yaşındayken kırdılar..." Yüreğimi bıraktım bu cümlelere... Bu hikaye, beni derinden etkiledi. Bu hikaye, İkinci Dünya Savaşı ve soykırımın bir gerçeği. Alman olan Nazi olmayan insanların, birbirini rengi, dili, dini gözetmeden sevenlerin, bir dilim ekmeği paylaşan komşuların, savaşın yaktığı yıktığı ailelerin hikayesi...
"Savaş herkesi mağdur eder." diyor. İnsanların yaşadıkları bu korkunç olaylara akıl erdirebilmek, kitabı okurken Nazilerden nefret etmemek mümkün değil. İnsan insana bunu nasıl yapabilir. Hangi sebep, hangi ideoloji bu yaşanılanlara gerekçe gösterilebilir. "İnsan" olan bana nasıl sessiz kalabilir. Tıpkı bugün yaşanılanlar gibi...
Bu kitap, acı dolu bir tarihin, bir ailede yarattığı izleri güzel bir aşk hikayesi ile anlatıyor. Yazarın sade ve akıcı dili ile kitap, bir çırpıda bitiyor. Ve bu hikaye, insanın yüreğinde derin bir iz bırakıyor.
Ve bu sürükleyici, etkileyici, derin bir hikayeyi okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum...
MARTIN EDEN, ahhhhh MARTI EDEN...
Hayatını değiştiren o yemek daveti. Aşkı bulduğunu zannettiğin o duygular, aslında yazarlık yolunu sana açan yollara vesileydi. Ve sen, nasıl azmettin, nasıl mücadele ettin. Aç susuz, beş parasız kaldın ama kendine hep inandın. Ve başardın. Oysaki bu başarı, seni o hazin sona sürükledi. Burada insan "başarı"nın anlamını sorguluyor. Başarı, neye, kime göre şekilleniyor. Çok sevdiğim bir yazarın söyleşisinde tanık olmuştum bu sözlere; "Başarı, bir insanın kitaplarının çok satması mi, çok parası olması mı, büyük bir güce, üne sahip olduğunu sanması mı... Hayır. Bence bu devirde en büyük başarı, insanı başını yastığa huzurla koyması, vicdanını sızlatabilecek işlere bulaşmaması, başını yastığa koyarken vicdanına hesap verebilmesi, rahat bir vicdanla uyuyabilmesi...". MARTIN EDEN karakterinde ise, vicdan sahibi bir insan vardı. Hele ki vefası ahhh o vefası... Kitap, "amaç"ın insan hayatındaki önemi de vurguluyor. İnsanın "amacının" olmasının, "parasının" olmasından daha önemli olduğunu gözler önüne seriyor. Kitabı okurken MARTIN EDEN ile birlikte yaşıyorsunuz adeta. Onunla çalışıyor, uykusuz kalıyor, açlık çekiyor, hayal kırıklığına uğruyorsunuz sanki. Kitap beni çok ama çok etkiledi. Bana "İyi ki okudum" dedirtti.
Gönülden tavsiye ile...
Şimdiden keyifli okumalar sizlere...
Yazarın bir çırpıda okunacak bir kitabı daha. Yürek burkan iki hayat hikayesi, akıcı ve sade bir dille anlatılmış. Ana hikaye, Willard Akıl Hastanesi'nde geçiyor. "Willard Valiz Projesi" kapsamında hastanedeki eski valizlerin arasında bulunan mektupların doğan bir hikaye. Yürek burkan bu hikayeyi okurken Willard Akıl Hastanesinde o dönemde insanların yaşadığı trajik olaylara da şahit oluyorsunuz. İnsanlık dışı tedavi yöntemlerine aslında hasta olmadıkları halde sırf kocalarına, babalarına karşı çıkmaları nedeni ile hastaneye yatırılan kadınlara ve en kötüsü de hiçbirinin taburcu olmamasına okurken inanmıyorsunuz. Bunların gerçek olmasını kabullenemiyorsunuz. 1800 yılların başında Amerika'da faaliyete giren hastane, 1995 yılında kapatılıyor. Hatta bu hastane, şu an dünyanın en ürkütücü mekanları arasında kabul ediliyor. Hikayesine kapılıp gittiğiniz, okurken hastane, hastalar, o dönemde yaşanan olaylarla ilgili bilgi edindiğiniz ve en sonunda biraz hüzün biraz da sevinçle kapağını kapattığınız güzel bir kitap. Özellikle kadınların okumasını istediğim bir kitap. Kadına toplum tarafından dayattırılan zorluklara ve aynı zamanda kadının gücüne de vurgu yapan özel ve güzel bir hikaye. Toplumsal bir yara ile ilgili, iki annenin göstermiş olduğu farklı tepkiler ve bu tepkilerin sonucunda kızların karakteri üzerinden yapılan değerlendirme de, beni etkiledi. Ben gönülden tavsiye ederim. Fırsat bulur bulmaz şu gibi akan bu hikayeyi, okuyun derim. Herkese şimdiden keyifli okumalar dilerim.
