İftarsız geldim sana, aşk içtiğim sahurdan
Yanakların kar efruzundan, sesin huzurdan
Hangi gecenin şafağından kalma gözlerin?
Kaşların ay billurundan, kirpiklerin nurdan...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Elif,.. Lam,.. Mim,..
İşte böyle anlatılmaz haldeyim..
Hicretim sanadır ey yar!..
Ben sana muhacirim,
Sen bana ensar...
Hαlbuki niyet etmiştim αdın gibi,
Nαmαzα durur gibi,
Orucu tutαr gibi,
Gönlüme, ömrüme niyet ettim bu sevdαyı...
Ve Sonra büyüdüm. Gözlerini gördüm... Yandım, Yağmur yağdı ve ilk kez sönmedim. Ben yağmurdan daha fazla bir Seni sevebildim...
Niyet ettim Rabbimin Rızası İçin Sevmeye”, dedik hayâ kapısında yâr.
Sevdamız, ‘bismi’hu’ virdiyle Mim’den Be’ye dolarken,
Yayılır inşirah burcusu ruhumuzdan maveraya.
