Şerife Süer

Şerife Süer
@Serifesuerr
Yüzleşemediğimiz ve cesaret edemediğimiz her şey için kendimizi kitapların kucağına atıyoruz..
Mevsimlerin eli boğazıma sarıldığında haykıracağım ve alevler dudaklarımı yakıp yuttuğu zaman sözlerimi de şakıyacağım.
Sayfa 3·Kitabı okudu
Reklam
Karanlıklar üstünüze çöktüğünde,şöyle deyin: ‘Bu karanlıklar henüz doğmamış şafaktır; her ne kadar gecenin doğum sancıları içime dolsa da, tepelere doğan şafak bana da doğacaktır.’
Sayfa 23·Kitabı okudu
25
Cam güzel, çünkü kirli bir mazisi yok. Cam güzel, çünkü kalbi var, kırılıverir.
Sayfa 296·Kitabı okudu
23
Kendimizi tanımak... Ruhumuzun mahzenlerinde bizden habersiz yaşayan bir alay misafir var. Berhanenin bazen bir, bazen birkaç odası aydınlık. Işık binanın üst katlarında. Kendini tanımak. Kendini, yani eriyeni, dağılanı, dumanlaşanı. Sen acıların, utançların, zilletlerinle aynısın. Rüyaların, hayallerin, dileklerinle bir başkası. Gideceksin. Tanrılar bile rolünü bitiren aktörler gibi kâh birer birer, kâh hep beraber çekiliyor bu sahneden. Senin zavallı gölgen zaman perdesine belki bir kere bile aksetmeden, oyuna katılmayan bir kukla gibi unutulup gidecek.
Sayfa 294·Kitabı okudu
4
Ölümsüzleşmek milyonlarca budalanın dudağında tebessümleşmek ve binlerce yıl anlaşılmadan tekrarlanmak, kirlenmek, genelleşmek; ebediyet, cehennemin ta kendisi.
Sayfa 274·Kitabı okudu
Reklam