“Bilge birisi kendisini eylemlerinden ve sonuçlarından sorumlu görür;bilgelikten hiç nasiplenmemiş insan ise kendini sadece niyetlerinden sorumlu tutar.” Empedokles in Dostları
İnsan mezarlığa uzaktan bakınca oradaki bütün ölüleri tek bir ölü sanırdı. Yaklaşıp içine girince,yosun tutmuş taşların ve ağarmış toprakların arasında dolanınca,her ölünün yalnız bir ölü olduğunu anlardı.
“Gece, sessizlik değil damıtılmış ses demekti. Gündüz bütün sesler birbirine karışıp gürültüye dönerken, gece her ses kendi sadeliğiyle belirirdi. Çocukluğun şarkıları, ruhların iniltileri, baykuşun ötüşü. Gündüzün karmaşasında bunlar anlaşılmazdı. Acılar, özlemler de öyle. İnsan geceleyin kendisiyle yalnız kaldığında hissederdi saf sızıyı... Gündüz o yükleri taşımak kolay, insan gerçekten yalnız olduğuna geceleri inanabilirdi.”
Seni sevebilecekleri seçip seni sevebileceklerin en onay vereceğin şeyleri anlat,sonrada kendini kahraman san.Tüm sosyal ağların içinde olan ya da ardında yatan... Bir nevi kendi” cemaatimizi” oluşturma peşinde değil miyiz hepimiz?