B.
@Serverbeti
196 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Peyami Safa'nın, Server Bedi müstearıyla kaleme aldığı roman, dönem gazetesinde 77 gün boyunca yayımlanmış.
Ah bu aşk... Bana Selma ve Gölgesi romanını hatırlattı. Aşk ın çaresizliğini, acısını erkekler üzerinden anlattığı bir romandı.
Kitap başladığım an ben de merak uyandırdı, bir sonraki sayfada ne olacağını merak ederek elimden bırakamadım. Yer yer güldüren, cümleleriyle düşündüren, ipuçları veren güzel bir romandı. Safa severlerin okuması gerektiğini düşünüyorum.
Reklam
Ben ne okudum böyle... Başladığım andan beri elimden bırakamadığım bir kitap oldu. İnsan bir sonraki sayfada neler olacak diye merak etmekten kendini alamıyor. Sanki hızlı bir film izlemiş gibiyim. Gün içinde kitap karakterleri kafamın içinde bir hayalden başka bir hayale karıştı. İnsan ruhunu iyisiyle, kötüsüyle böyle güzel yansıtabilmek.. Okunacak listenize eklemenizi öneririm :)
Kısa ve öz olacak bir inceleme yapmak istiyorum.
Kitapta Kafka, Pavese, Svevo ve Özlü nün yaşam izlerini taşıyan bir anlatı ile karşı karşıyayız.
Bu kitap ile Özlü yü tanımaya çalışmak doğru bir seçim miydi bilemiyorum. Cümleler arasında olan geçişler beni bir hayli yordu. Okurken zorlandığım bir kitaptı. Pek bağdaşamadığımızı söylemek mümkün..
Yazarların okurları düşündürmesini seviyorum fakat bu kadar kopukluk ile şahsen odağımı kaçırıyorum.
Pavese kısmı en keyifle okuduğum kısım oldu. Diğer kısımlarda bulunan hızlı geçişler sanki onu anlatırken yoktu. Altını çizip beğendiğim cümleler kadar , tekrar tekrar okuyup anlamaya çalıştığım cümleler de oldu.
Sonuçta her okuyucu her yazarla anlaşmak zorunda değildir diyerek incelememi bitiriyorum. Belki başka sefere :)
Peyami Safa’yı okumaya ustalık eseri olan "Yalnızız” romanıyla başladığım için diğer kitaplarından o hazzı alamıyorum. Tabiki Karakter tahlilleri her romanında olduğu gibi bu romanında da harikaydı. Kitaplarını okuyunca bir süre etkisinden çıkamıyor insan bu da Peyami Safa nın özelliklerinden birisi :) İnsanı o kurgunun içine sürüklediği gibi gün içinde de düşündürmeden bırakmıyor. Kendisi en sevdiğim yazarlardan biri. Kitaplarını şiddetle tavsiye ediyorum.
DipEdebiyat
Başyapıt.
Okumak için geç kaldığım bir yazar... Kendi yaşantım ile Siddhartha arasında ne çok benzerlik varmış... İnsan her şeyi yaşayınca, dip dediğimiz kavramı görünce nasıl yaşamak istediğinin farkına varıyor.
Gerçek hayatta böyle değil midir? Bazı şeylerin değerini anlamamız için bir sınava tabi tutuluruz. Bu sınavı anlamak, kavramak, gerçeği görebilmek her insana nasip olmaz tabii. Anlayan insan için uyanış başlamıştır. Siddhartha işte bunun bir örneği..
Dediği gibi; “ İnsanların büyük çoğunluğu düşen bir yaprak gibidir, kapılıp gider rüzgarın önüne, havada süzülür, dönüp durur, sağa sola yalpalar vurarak iner yere. Pek az kişi de vardır, yıldızlara benzer, belli bir yörüngede ilerler durur, hiçbir rüzgar varamaz yanlarına, kendi yasalarını ve izleyecekleri yolu kendi içlerinde taşırlar.”
Reklam