Şervîn

Öyle ya, artık biliyordum ki ceketin bana sağladığı paranın kaynağı cinayetti, kandı, umutsuzluktu, ölümdü; cehennem­ den geliyordu bu para.
Reklam
Kevir û latan jî êdî newa ew şer tehemûl dikir!
Îro dayê mir, belkî jî doh bû, ez nizanim.
Nerval dikeve bîra wî, Mirovek çima xwe dikuje? Çima bi lempeya kuçeyê ve xwe dadileqîne?
Wê rojê bêhna goştê biraştî yê sêsed zarokên şewitî hawîrdora Amûdê girtibû...
Reklam