Hayata böylesine doyamayan bir adam nasıl oluyordu da kendini felsefe okumaya veriyordu? Yoksa hayata karşı en çok iştah duyanlar mı seçiyordu felsefeyi?
“Sonsuza dek değişmeyecek doğru yoktur, sadece insana tıpkı gökyüzündeki yıldızlar gibi parlama olanağı veren telaşlı bir yaşam ritmi ve durumlar vardır. Mükemmel insanlar gökyüzünün yıldızlarıdır adeta.”