Kendinden korktuğu, ruhunun karanlığından ürkek bir tiksinti duyduğu zamanlar; “Ah, ne kirli bir bilmeceyim!” diyerek kendindeki bu iki ruhu, bazen hep mavi ve saf, fakat çoğunlukla böyle kanlı, böyle pis iç dünyasını düşünür, sürekli bir ses olmak üzere içinden kendi kendine “Canavar!” diye seslenen bir vicdan bulurdu.
“İhtiyacın olan tek şey kendine güvenmek. Tehlikeyle karşılaştığında korkmayan canlı yoktur. Gerçek cesaret, korkmana rağmen tehlikeye göğüs gerebilmektir...”
Sayfa 98 - Isbankasi kultur yayinlari, 3.basim; Oz Büyücüsü·Kitabı okudu