Sitare Vüsal
@Setare_
Azerbaycan dili ve edebiyatı öğretmenliği
Hazar universitesi
5 Kasım
70 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
"Merhamet keskin bir kılıç; merhamet gösterenin kabzasından tuttuğu ama karşı tarafı yaralayan bir kılıç. Peygamber, veren el alan elden üstündür dememiş mi? Amerikadan gelen meleğe duydukları soğukluk da bundan değil mi? Hristiyan merhametine güvenmemelerinin sebebi bu değil mi? Çocukluğumda babamdan dinlediğim ve hiç anlam veremediğim bir hikaye vardı: Hz. Aliye (r.a), falanca kişi senin için kötü sözler söylüyor demişler. Hayret etmiş, oysa ben ona hiçbir iyilikte bulunmadım ki demiş."
İstanbulda keçmişini gizlədib müasir yaşama güvənən İbrahim, uşaqlıq dostu Hüseynin ölüm xəbərini işlədiyi qəzetdə eşidərək Mardinə yollanır. Hüseynin həyatını araşdırmaq üçün baş vurduğu yolda öz həyatı da dəyişir.
Özü ilə mübarizə aparan İbrahim, həyatı öncə məhəbbətə sonra ölümə yazıb, Mardində başlayıb Amerikada bitən Hüseyn, acıları bütün elə yayılan, öz südü ilə bəslənən Mələknaz; Livanelinin hariqə üç obrazı.
Kitabı bitirəndən sonra uzun və ağrılı bir yuxudan oyandım sanki. Mardinə getdim. Neçə din dəyişdirdim. İbrahimlə yollara düşdüm, izlədim Mələknazı, Ayseli, Jolieni. Hüseynlə birgə mən də qızı evə gətirməyin yollarını axtardım. Dinləri ayırana, təbəqələşmiş həyatı dinləri bəhanə edib, min cür qayda çıxarıb daha da bərbadlaşdırana lənət oxudum. Amma hirsim heç kəsmədi. Ədalətsiz dünya deyib bağladım kitabı. Hamı gözlərini açıb həyata qayıdır,mən isə gözlərimi yumub özümə döndüm.
"Mən bir insandım." deyən Hüseynə qarşı mən də "Mən bir insanam" deyə üsyanımı yazdım, yaşamağa söz verdim.
Bütün Meleknazlara..
Bir dəfə demişdim ki, oxuduğum kitab sayısı qədər həyat görmüşəm, el gəzmişəm, cild dəyişdirmişəm. Huzursuzluğu da bitirəndə neçə cür din dəyişdirdim gəldim..
Kitab nə qatdı, o öz yerində, təhlil
"Arkasındaki çocuklar güldüler. Böyle içten yalnız çocuklar gülebilir. Bir de deliler.."
