Kahve içiyorum, Farid Farjad dinliyorum ve seni düşünüyorum.
Gidişin ve hiç dönmeyişin derin yaralar bıraktı kalbimde.
Şimdi ben eksik sen ise kayıplardasın.
İnsanları yaraları da birleştirmezse daha ne birleştirir, değil mi? Öyle bir uzaklaşma ki kendimizden, öyle bir yabancılaşma, uykularımız bile bizi iyileştirmiyor artık.
Yara aynı yara
Dil aynı dil
Biz neden bu kadar yalnızız?