..
o zamanlar gözüpek, maceracı bir kadındı, öyle... canlıydı ki. Tanıdığım en hayat dolu, en mutlu insandı.” Anıya gülümsedi. “Olağanüstü bir kahkahası vardı. Yemin ederim, onunla evlenmemin nedeni oydu, Leyla, kahkahası. İnsanı alıp götürürdü. Karşı koyman mümkün değildi.”
Molla Feyzullah’dan öğrendiği bir Kuran suresini anımsadı:
~ Ve Allah doğudadır ve batıdadır, onun için, ne yana dönersen dön, Allah’ın iradesi karşındadır...~
Bir parmağıyla Meryem’in çenesini tuttu, kaldırdı.
“Bana bak, Meryem.”
Meryem istemeyerek de olsa baktı.
“Bunu öğren, kafana iyice sok, kızım,” dedi Nana. “Pusulanın hep kuzeyi gösteren ibresi gibi, bir erkeğin suçlayan parmağı da daima, mutlaka bir kadını gösterir. Her zaman. Bunu hiç unutma, Meryem.”