Sevda
@Sevda123
312 okur puanı
Eylül 2015 tarihinde katıldı
10/10
Beğendi
·2016 19. kitabı
Ömer Seyfettin Milli Edebiyat öykücülerindendir. Bu eserde birden fazla hikayeden eserde bahsedilmiştir. Kaşağı çocukluğundan aldığı bir hikayedir. Hikayelerinde tarihten, milli bilinci uyandıracak konulardan da bahsedilmiştir.
Ömer Seyfettin hikayelerinde bir ders, bir öğüt verilir. Kaşağı da yalanın kötü bir huy olduğunu ve vicdan azabı gibi duyguları hayatında yol açabileceğini anlatıyor. Yani yalan söylememeliyiz bunu bize benimsetmeye çalışıyor.
Ömer Seyfettin hikayelerinde sade, yalın bir dil kullanmıştır. Arapça, Farsça tamlamalardan uzak durmuştur. Zaten saf Türkçeden yanadır.
Hikayelerinde Maupassant tarzı olay örgüsünü kullanmıştır. Türk edebiyatında en önemli temsilcisidir.
Yetişkinlerin, çocukların okuması gereken bir eser.
7/10
2016 18. kitabı
Jon Gordon bu eseri yazarken Şikayet Etmeme Kuralını uygulayan gerçek bir şirketten esinlenerek eseri yazmıştır.
Eserin türü kişisel gelişim. Eserde şikayet etmemek gerektiğini, şikayet etmenin insanı olumsuzluğa sürekleyeceği anlatılır. Eserde şikayet etmek yerine yapılabilecek beş kuraldan bahsedilmiş.
Eserin ana karakteri Hope. Onun şikayet etme kuralını şirkete, hayata nasıl uyguladığı anlatılmış.
Eserin ana düşüncesi de şikayet etmemeliyiz her kötü olaydan sonra hayatımızda iyi olaylar, iyi gelişmeler olur. Karanlıklar aydınlığa çıkar .
Kitabın sonunda "Şikayetçi Biri misiniz" adlı bir değerlendirme konulmuş. Değerlendirmeyi yaptığımda 23 puan çıktı. Sonuç pozitife odaklanın ve pozitif yolda daha çok zaman geçirin.
Umut verici bir kitap insanın hayatında ben nelerden şikayet ediyorum, neden şikayet ediyorum diye sorduran bir kitap bu yüzden bile okunabilcek kitaplardan diyebilirim.
İşte şu yağmurlar, işte şu balkon, işte ben
İşte şu begonya, işte yalnızlık
İşte su damlacıkları, alnımda kollarımda
İşte yok oluşumdan doğan kent
Hiçbir yere taşmıyorum, kendime sızıyorum yalnız
Ben dediğim koskocaman bir oyuk
Koltuğun üstünde, aynadaki yansıda
Bir oyuk! sofada, mutfakta, yatağımda
Yaşamayı tersinden kolluyorum sanki
Yetişip öne geçiyorum sık sık. Sözgelimi
Bir iki saatte bitiyor bir mevsim
Şiirler yazdım, kitaplar okudum
Elimde bir bardak aldım, onu yeniden oydum
Derinlerde kaldım böyle bir zaman
Kim bulmuş ki yerini, kim ne anlamış sanki mutluluktan
Ey yağmur sonraları, loş bahçeler, akşam sefaları
Söyleşin benimle biraz bir kere gelmiş bulundum.