Babam omuzlarında tonlarca geçmiş taşıyan bir Atlas’tı. Şimdi, o aramızdan ayrılınca, tüm o geçmişin çatırdayarak üzerime usulca yıkıldığını, beni tüm öğle sonralarının arasına gömdüğünü hissediyorum. Çocukluğun sessizce yıkılıp dağılan öğle sonraları. Ve yardım için çağıracağım kimsem yok.
Günaydın arkadaşım, keyifli okumalar dilerim. El Kızı benim de okuyup çok beğendiğim, kalbime dokunan bir kitaptır. Orhan Kemal’in yeri her zaman çok ayrı. Umarım sen de çok seversin, şimdiden su gibi aksın gitsin. ☕✨
Atilla hocam hepimiz aynı nihai sona doğru giden birer seyyahız aslında... Bu kaçınılmaz hakikat karşısında, o sona yürürken gönül kırmadan, heybemizde güzel şeyler biriktirerek yürüyebilmek tek teselli.